Gunna Steina

Á Sikiley

2011-10-05T14:06:00.004Z

Að koma til Sikileyjar frá Íslandi er eins og að hoppa inn hásumarið. Hitinn að kvöldi 1. október var um 25 stig. Á flugvellinum beið okkar bílstjóri sem sérstaklega var kominn til að sækja okkur og keyra til Novecente B&B, gistinguna hjá Dario á Via Roma. Bílstjórinn hélt á spjaldi með nafninu mínu og vorum við því fljót að finna hann. Í Palermo er umferðin snarklikkuð og bílamergðin yfirþyrmandi. Bílstjórinn sagði okkur að það vantaði neðanjarðarlestarkerfi í borgina þess vegna væri svona mikið af bílum og öðrum farartækjum. Í borginni mega gangandi vegfarendur vara sig. Það er erfitt að fara yfir götur og ökumenn fara ekki endilega eftir umferðarreglum og flauta í gríð og erg.
Leiðin að Noecente tók um hálftíma og keyrðum við í gengum borgina. Það var mjög þægilegt að fá keyrslu heim að dyrum gistiheimilisins. Á móti okkur tók Dario, ungur maður sem rekur Novecente. Þetta er þriggja stjörnu gisting og allt mjög huggulegt, hreint og fínt. Húsið er gamalt og það er mjög hátt til lofts, ca, fjórir metrar og flottir listar í loftinu. Herbergin eru fimm og er hvert með sínu baðherbergi. Þau eru að vísu hinum megin við ganginn og er það gert til að eyðileggja ekki loftlista og byggingarlag. Við herbergið okkar voru litlar svalir sem maður þorfði varla út á vegna þess að gistiheimilið er á 5. hæð í húsi með mikla lofthæð á hverri hæð.

Morgunmatur er framreiddur í borðstofu þar sem gestir sitja saman við borðstofuborð. Mjög heimilislegt. Dario bakar sjálfur brauðið með morgunmatnum en hann dæmigerður ítalskur með mikið af sætum kökum og ávöxtum.

Við komum til Palermo að kvöldi og vorum orðin mjög svöng. Höfðum aðeins fengið okkur smávegis um morguninn og síðan nælt okkur í samloku í London en þar stoppuðum við stutt á milli fluga og það gafst ekki tækifæri til að setjast niður og fá sér almennilega borða. Dario benti okkur á veitingastað sem heitir Casa des Broedes á Corso Vittorio Emanuel. Hann pantaði fyrir okkur borð en án þess hefði ekki verið auðvelt fyrir okkur að fá borð. Við borðuðum þarna sikileyskan mat sem var tvírétta og bragðaðist vel.

Mosarokk - Ampersand

2009-05-15T23:51:00.005Z

Hljómsveitin Ampersand tók góða takta á Mosarokk tónleikum í Mosfellsbæ 14. maí.

Fallegt í Toskana

2008-10-13T18:01:00.012Z

Friðrik að störfum við sundlaugina á Il Pozzo. Draumavinnustaður sagnfræðings og rithöfunar.

Sagnfræðingurinn tekur sundtökin í "einkasundlauginni."

Útsýni frá íbúð okkar á Il Pozzo. Í hlíðinni á móti eru búgarðar sem rækta vínvið og ólífur.

Þetta fallega, sérkennilega tré sá ég í bænum Poppi í Castellodalnum.

Áin Arno þar sem hún rennur í bænum Capolona í Castellodalnum.

Haustlitir í fjöllunum.

Þessi gamla kona hvíldi lúin bein í þorpinu Zenna í Castellodalnum. Aðrir íbúar voru á vínakrinum að tína vínber.

Kirkja heilags Frans í Assisi en þangað keyrðum við einn daginn. Það var ógleymanleg ferð.

Afmæli á Il Pozzo

2008-10-08T21:36:00.016Z

Skálað í stofunni í Verenda íbúðinni á Il Pozzo

Fyrir framan íbúðina höfum við bæði setkrók og borðstofuborð.

Carla skenkir rauðvín sem framleitt er á búgarðinum Il Pozzo.

Hér býður mamma hennar Cörlu norskri konu upp á spes Toskana rétt

Hér er Carla að skera niður reykt og hangið svínalæri að hætti Toskanabúa

Skálað við upphaf frábærrar Toskanamáltíðar sem tók heila þrjá klukkutíma.

Afmælið hófst með því að skálað var í freyðivíni í íbúðinni okkar. Síðan gengum við niður á neðri hæðina þar sem mamma hennar Cörlu var á fullu að undirbúa kvöldmatinn. Á sumrin er meira um að vera hér en nú eru bara gestir í þremur íbúðum af átta. Tvær norskar konur í einni íbúðinni, danskt par með ungabarn í þeirri annarri og síðan Friðrik og ég í þeirri þriðju. Þetta var hópurinn sem hittist undir fordrink í arinstofunni og talaði saman á skandinavisku. Hinir gestirnir vissu að vísu ekki að um afmælisveislu var að ræða enda greiddu allir fyrir máltíðina á eigin vegum og á sínu eigin gengi.

Og þvílík máltíð. Þeir sem hafa lesið ítalska matseðla vita að þeir eru margrétta. Þegar maður skilur ekki ítölsku er erfitt að panta. Þess vegna er mjög gaman að lenda í ítalskri matarveislu en hún getur ekki endað á öðru en því að maður stendur á blístri.

Máltíðin byrjaði á forrétti sem samastóð af snittum, ólífum, ostum og súpu. Síðan kom niðursneidd hráskinka og brauð, þar næst frábært pasta sem við fengum okkur tvisvar af vegna þess að við héldum að það væri aðal máltíðin en þá átti eftir að koma kjötmáltíð, svínakótelettur með salati og kartöflum og að lokum eftirréttur, dýrindis súkkulaðikaka með rjómadesert, kaffi og líkjör. Með matnum var boðið upp á rauðvín sem framleitt er á búgarðinum Il pozzo.

Ég spurði Cörlu hvað húsin á Il Pozzo eru gömul og hún sagði að þau væru frá þrettándu öld. Þessu get ég vel trúað því þó að allt sé hérna mjög smart og skemmtilega skreytt þá eru veggir og gólf greinilega mjög gömul. Þegar sagnfræðingurinn heyrði að húsakynnin væru frá 13. öld fór hann að spá í hvort Sturla Sighvatsson hefði hugsanlega komið hér við og fengið sér rauðvínsglas á leið sinni suður til Rómar á fund páfans á einmitt þrettándu öld.

Á Il Pozzo búgarðinum í Toskana

2008-10-07T19:05:00.010Z

Útsýni frá svefnherbergisglugganum

Horft út um svefnherbergisgluggann.

Sagnfræðingurinn að störfum við íbúðina í Il Pozzo.

Horft frá íbúðinni yfir sundlaugargarðinn og byggðina í hlíðinni á móti.

El Pozzo i Toskana er fallegur gamall búgarður sem hefur verið breyttur í ferðamannaíbúðir. Þar eru einnig ræktaðar ólífur, hunang og vín. El Pozzo stendur hátt upp í hlíðinni í gróðursælum dal. Eftir dalnum liðast ánin Arno sem einnig rennur í gegnum Flórens og til sjávar ekki langt frá Pisa. Hér er áin friðsæl og er umvafin gróðri. Eftir dalbotninum má stundum sjá litla lest sem er á leið til bæjanna ofar í dalnum. Íbúðirnar átta og allt umhverfi húsanna er fallega skreytt með skemmtilegum munum og gróðri. Sundlaugin og umhverfið í kringum hana er sérstaklega fallegt.

Búgarðurinn er innan girðingar sem enginn kemst yfir nema fuglinn fljúgandi. Til að komast inn á landareignina þarf að fara inn um stórt járnhlið sem er læst. Við fengum í hendurnar sjálfvirkan opnara sem við beinum að hliðinu úr bílnum og þá opnast hliðið hægt og rólega. Síðan keyrum við inn fyrir í herlegheitin eins og millar og lokum hliðinu aftur.

El Pozzo er rekið af snaggaralegri ungri konu, Cörlu, sem er varla yfir þrítugt. Hún er sérstaklega viðfeldin og almennileg. Hún er tvisvar búin að baka hjartalaga köku fyrir okkur og vill allt fyrir okkur gera. Á búgarðinum er lítil hugguleg veitingastofa þar sem mamma Cörlu eldar Toskana mat 3-4 sinnum að sumri. Utan aðalferðamannatímans eldar hún sjaldnar. Svo skemmtilega vill til að hún ætlar einmitt að elda í dag 8. október. Þar mun ég því halda upp á afmælið mitt.

Flórens er flott

2008-10-04T19:39:00.005Z

Flórens er ótrúlega flott borg í fallegu umhverfi. Hér var vagga endurreisnartímans og hingað á nútíma menningin sínar rætur segir sagnfræðingurinn. Við erum búin að skoða merkileg söfn, glæsilegar byggingar og listaverk. En það er líka gaman að ganga um þröngar götur gamla bæjarins og skoða mannlífið.

Umferðarmenningin er svipuð hér eins og annars staðar þar sem við höfum verið á Ítalíu. Hún er mikil og hröð og það er varla stoppað fyrir gangandi vegfarendum nema þeir æði út á götuna. Þá er spurning hvernig fer.

Sogin og Keilir

2008-08-02T11:25:00.004Z

Á föstudag fyrir verslunarmannahelgi var dásamlegt veður. Við fórum í gönguferð á Reykjanes og keyrðum að Djúpavatni. Við gengum upp í Sog og horfðum yfir litadýrðina. Stórkostlegt veður og stórkostlegt útsýni.

Vor í Danmörku

2008-05-16T08:58:00.002Z

Í maí fórum við í ferðalag til Danmerkur og vorum ákaflega heppin með veður.

Sáðmenn sandanna - Besta fræðibókin árið 2007

2008-05-12T20:25:00.003Z

Sáðmenn sandanna hefur verið valin besta fræðibókinn árið 2007 af Upplýsingu, Félagi bókasafns- og upplýsingafræðina.

http://upplysing.is/displayer.asp?page=44&Article_ID=86&NWS=NWS&ap=NewsDetail.asp&p=ASP\~Pg44.asp

Nefndin er mjög nákvæm í vinnubrögðum við val á fræðibók ársins og og sum árin hefur engin bók uppfyllt skilyrðin sem hún setur. Þetta er því mjög mikill heiður fyrir sagnfræðinginn. Til hamingju Friðrik!

Sagnfræðingurinn og skáldið

2008-03-20T00:38:00.003Z

Friðrik G. Olgeirsson við styttu Davíðs Stefánssonar í minningarreitnum við Fagraskóg.

Afmæli Kristínar

2008-03-07T12:11:00.003Z

Kristín Þórðar hélt upp á 60 ára afmælið sitt með glæsibrag 29. febrúar í Blómasal Hótel Loftleiða enda átti hún afmæli þann dag í 15. sinn. Gömlu æsku vinkonurnar af Laufásveginum og Bergstaðastrætinu þær Ásta Sigurðar, Gunna Þorsteins, Sigga Þráins og Guðrún Ósvalds létu sér ekki muna um að flytja fyrir hana frumsamið ljóð og syngja um hana brag við undirleik Árna Ísakssonar eiginmanns Ástu. Kristín Magg var því miður fjarri góðu ganni þetta kvöld.

Til Skotlands á sokkaleistunum.

2008-01-11T10:40:00.001Z

Til Skotlands á sokkaleistunum.

Ég sit í huggulegu hótelherbergi með útsýni yfir Georgstorg í Glasgow þar sem verið er að taka niður skautasvellið sem hér hefur verið frá því í nóvember. Það er líka verið að taka niður jólaskrautið í kringum torgið sem hefur án efa verið hið glæsilegasta um hátíðarnar. Út um gluggann blasir við ráðhúsið sem við, hópur starfamanna frá bæjarskrifstofum Mosfellsbæjar, heimsóttum síðastliðið vor með þáverandi bæjarstjóra í broddi fylkingar. Á torginu eru hin ýmsu minnismerki og styttur af fornum hetjum á hestbaki. Ferðin hingað gekk vel en þó við værum komin snemma í Leifsstöð gafst ekki mikill tími til að slappa af fyrir brottför. Ekki er nema tæplega tveggja tíma flug frá Keflavík til Glasgow og það er því ótrúlega stutt að skreppa í þessa tilbreytingu sem hér er að finna.
Segir nú ekki af för okkar fyrr en flugvélin var farin að nálgast Bretlandseyjar. Þá er mér litið á hægri fótinn og sé að hællinn á skónum er farinn að dingla. Þegar ég skoðaði þetta nánar sá ég að hællinn hékk á smá skinntætlu. Ég fór úr skónum og sá að ekki var annað að gera en að slíta skinnböndin sem skildu á milli hæls og skóar. En þegar þar var komið sögu stóðu fjórir járngaddar niður úr skónum. Inn í hælnum var járnplata og gengu járngaddarnir niður úr henni og í gegnum skóinn. Gaddarnir voru úr hörðu járni og reyndi sagnfræðingurinn að beygja þá en þrátt fyrir að vera afkomandi Frímanns sterka úr Fljótunum bar það engan árangur. Við reyndum að spenna járnplötuna upp en höfðum ekkert annað en plasthnífapör að grípa til. Nú voru góð ráð dýr. Þarna sat ég með skaðræðisvopn í höndum um borð í flugvél sem var að fara að gera sig klára til lendingar á Bretlandseyjum Það var eins gott að ég var ekki á leið til Bandaríkjanna.
Það var ekki annað að gera að fara úr hinum skónum og síðan fór ég á sokkunum aftur í vél til flugfreyjanna með vopnið vel falið í höndunum eins og dæmigerður flugvélaræningi. Þær urðu alveg hissa og höfðu ekki séð annað eins en sem betur fer þá fannst þeim greinilega ekki að ég væri líkleg til hryðjuverka þannig að sé fékk bara samúð hjá þeim. Þær gáfu mér bláa skokka sem Saga class farþegar fá og sögðu að það væri betra fyrir mig að hafa þá utan um mína sokka. Það myndi enginn taka eftir því að ég væri á sokkaleistunum. Ég skyldi bara setja skóna niður í handtöskuna.
Þegar vélin var lent biðum við með að fara út úr vélinni þangað til flestir væru farnir þannig að enginn færi að stíga á fætur mínar. Síðan gengum við út úr vélinni og eftir landganginum inn í flugstöðvarbygginguna. Það var grenjandi rigning í Glasgow þannig að ég varð strax blaut í lappirnar í landganginum. Ég sá ekki að nokkur tæki eftir fótabúnaði mínum en sjálfri hefði mér liðið betur í mínum eigin svörtu skokkum heldur en heiðbláum Saga class sokkum. En þannig gekk ég í gegnum vegabréfsskoðun og vonandi er þetta í fyrsta og síðasta skipti sem ég kem á sokkaleistunum til Skotlands. þegar við vorum búin að fá töskurnar okkar flýtti ég mér að ná í kuldaskóna mína sem ég hafði meðferðis.

Gleðilegt ár!

2008-01-03T16:20:00.000Z

Hvít jól

2007-12-28T17:19:00.001Z

Allt að verða tilbúið í Bugðutanganum.

2007-09-05T23:57:00.000Z

Nú er farið að styttast í að þau Helga, Ben og Orri komi í Bugðutangann. Það hafa margar hendur verið á lofti við að gera íbúðina tilbúna og vonandi á litlu fjölskyldunni eftir að líða þar vel.

Allir í stuði!

2007-08-23T23:41:00.000Z

Frábærir Stuðmannatónleikar á Varmárvelli í Mosfellsbæ í grenjandi rigningu. Ekta þjóðhátíðarstemmning. Vantaði bara Einar kalda. En kannski var hann bara búinn að tjalda við hliðina á vellinum.......

Í Eyjafirði

2007-08-05T21:36:00.000Z

Það hefur verið mikið fjör á Akureyri á hátíðinni "Ein með öllu," enda er ekki bannað fyrir 56 ára og eldri. Veðrið er líka að breytast. Það er að koma sunnan átt með þessari frægu Akureyrsku blíðu sem Akureyringar monta sig mikið af.

Í dag fórum við í bíltúr fram í Eyjafjörð eins og það heitir hér um slóðir. Sunnlendingar segja inn í Eyjaförð. Við komum meðal annars við á Grund í Eyjafirði.

Snæfriðargata 30

2007-07-17T22:21:00.000Z

Hér má sjá tilvonandi íbúa að Snæfríðargötu 30 í Helgafellslandi að Viktor Elí undanskildum sem var fjarri góðu ganni þegar myndirnar voru teknar. Lóðin er á friðsælum, skjólsælum og fallegum stað rétt við Sauðhól sem er friðaður. Hann er í baksýn á annarri myndinni.

Gamli bekkurinn

2007-07-17T09:30:00.000Z

Gamli bekkurinn, sem árum saman hefur staðið á pallinum á Bugðutanganum, hefur nú vikið fyrir nýju tréborði og stólum. Gamla bekknum var þó ekki hent á haugana. Hann hefur fengið nýtt hlutverk og ekki dónalegra. Nú prýðir hann skrúðgarðinn við Hlégarð og að sögn garðyrkjustjóra Mosfellsbæjar er hann fínn, besti bekkurinn á Hlégarðstúninu!

Allt að verða klárt í Helgafellslandinu

2007-07-13T07:27:00.000Z

Í Helgafellslandinu er búið að malbika og leggja ljósastaura út um allar trissur. Það líður því ekki á löngu að tilvonandi íbúar við Snæfríðargötu geti farið að taka fram skóflu, hamar og sög og hefja framkvæmdir.

Allt að verða tilbúið

2007-07-12T14:22:00.000Z

Það er allt að vera tilbúið fyrir Ástralíubúana sem verða komnir heim til Íslands áður en varir.
Dótið hennar Helgu fær nú að sjá dagsins ljós eftir að hafa verið í kössum í bílskúrnum.

Langar líka í ís!

2007-07-03T23:38:00.000Z

Guðrúnu Jónu líst mjög vel á ísinn hans Viktors.

Heppinn

2007-06-29T22:58:00.000Z

Hann Viktor Elí er svo rosalega heppinn að fá ís í eftirmat.

Rúna litla

2007-06-13T23:05:00.000Z

Hér situr Rúna á tröppunum hjá afa og ömmu. Henni finnst líka mjög gaman að hoppa í tröppunum og fara út á róló og láta ömmu ýta.

Háskólinn á Akureyri

2007-06-04T10:42:00.001Z

Háskólinn á Akureyri blasir við út um gluggann á íbúðinni á stúdentagörðunum sem Stamos er með á leigu í sumar. Hingað er ég komin til þess að taka við íbúðinni fyrir hönd Stamos. Það er skemmtileg tilviljun að ég skuli líka vera nemandi við háskólann. Ekki víst að þeim detti það í hug stúdentunum sem ég er að mæta á göngunum að þessi gamla hafi jafnvel verið með þeim í kúrs í vetur. En mér hefur gengið mjög vel og get ekki annað en haldið áfram næsta vetur.

Í Eyjafirði

2007-06-03T00:09:00.000Z

Það er fallegt í Eyjafirði þessa dagana. Bjart veður og allt orðið grænt. En ennþá er snjór í fjöllum ekki síst útvörðum fjarðarins og hæstu fjöllunum í kring. þessi mynd er tekin utan við Dalvík og blasir Látraströndin við handan fjarðarins.

Með strætó upp á Akranes

2007-05-26T21:59:00.001Z

Vinkonurnar af Laufásveginum og Bergstaðastrætinu, sem haldið hafa hópinn frá því skömmu upp úr miðri síðustu öld, tóku sér far með strætó upp á Akranes á fimmtudaginn var. Þær mundu vel þá tíð þegar "Allir fóru með strætó og enginn með Steindóri......" og þegar það þótti kurteisi og sjálfsagður hlutur að standa upp fyrir fullorðnum í strætó.

Á Akranesi var kíkt í búðir og í versluninni Nínu þar sem Dorrit ku versla var mikið mátað og gerðu vinkonurnar mis mikil kaup. Sumar ekkert en aðrar ansi mikið. Sumar drífðu sig í Skrúðgarðinn á undan hinum og fengu sér bjór og kaffi. En ekki var þeim lengi til setunnar boðið því þær áttu pantað borð á veitingastaðnum Galito. Þar var snæddur góður matur og spjallað saman þar til síðasti vagninn í Mosó fór frá Akranesi um hálf tíu.

Góður hópur

2007-05-22T23:01:00.000Z

Það var góður hópur sem fór í góða, vel heppnaða ferð til Glasgow 17. maí til 20. maí.

Í ráðhúsi Glasgowborgar

2007-05-19T23:57:00.000Z

Þó svo að það hafi verið nauðsynlegur og ómissandi þáttur Skotlandsferðarinnar að kíkja í búðir og versla þá var það samt ekki aðalerindi okkar þangað. Ferðin var líka náms- og kynnisferð og á föstudagsmorgun áttum við heimboð í Ráðhús Glasgowborgar. Ráðhúsið er stórglæsileg bygging frá 1898 og eru stigagangar og salarkynni með útskornum marmara í hólf og gólf og þar er hátt til lofts og vítt til veggja. Á veggjum ganganna eru málverk meðal annars af fyrrverandi borgarstjórum. Innréttingar eru í gamaldags breskum stíl og er óhætt að segja að þarna svífur andi gamals tíma yfir vötnum.
Í anddyri ráðhússins tók á móti okkur tengiliðurinn Charlie Palmer og leiddi okkur um sali byggingarinnar og síðan inn í sjarmerandi gamaldags fundarherbergi. Stór arinn var á einum veggnum en á hinum veggjunum voru háir útskornir bókaskápar. Þarna biðu okkar tvær konur sem bera ábyrgð á ákveðnum málaflokkum hjá Glasgowborg. Þær fluttu fyrir okkur fróðleg erindi. Önnur þeirra fræddi okkur um innleiðingu rafrænnar þjónustu og upplýsingamiðlunar hjá Glasgowborg og tölvuver sem komið hefur verið á fót á nokkrum stöðum í borginni fyrir hinn almenna borgara til að auðvelda honum að nýta sér þjónustuna. Hin konan, Doreen Montgomery, sagði okkur frá stjórnmálum og uppbyggingu stjórnssýslu í Skotlandi og Glasgow og stefnumótun á því sviði. Ekki komu Mosfellingar tómhentir í heimsóknina og drógu upp úr pússi sínu ýmsan varning svo sem penna, lyklakippur, göngukort og upplýsingabæklinga um Mosfellsbæ sem gestgjöfunum voru færðar að gjöf. Það stóð ekki á Glagsgowfólki að gera slíkt hið sama og voru gestirnir leystir út með pennum merktum borginni. Skotarnir voru tilbúnir með sérstaka gjöf fyrir bæjarstjórann, rauðköflótt slifsi í skoskum stíl. Þeir hlupu þó og sóttu rauða slæðu þegar þeim varð ljóst að bæjarstjórinn í Mosfellsbæ væri kona. Ragnheiður mátti þó eiga slifsið fyrir sinn ektamaka.

Í Glasgow

2007-05-17T18:14:00.000Z

Það er ótrúlegt hvað það tekur stuttan tíma að fljúga frá Keflavík til Glasgow. Aðeins 1 tíma og 50 mínútur. Það er varla að flugliðarnir nái prógramminu; bera fram mat, kaffi og drykki og selja vörur. Meira mál er að vakna klukkan þrjú um nótt til þess að vera kominn í tæka tíð suður í Leifsstöð og hafa smá tíma til að slappa af í fríhöfninni og komast í smá "fíling".
Eldsnemma í morgun lögðum við leið okkar til Glasgow í kynnis- og námsferð hópur samstarfsfólks á bæjarskrifstofum Mosfellsbæjar. Til borgarinnar vorum við komin fyrir hádegi. Við búum á góðu Holiday Inn hóteli sem er miðsvæðis. Herbergin voru ekki tilbúin þegar við komum enda var enn ekki komið hádegi. Við röltuðum því um miðbæinn og fyrsta stoppið var á kránni The Gallery í Bucananstræti. Þar fengum við okkur smá hressingu. En síðan var ekki til setunnar boðið því búðirnar biðu og lá á að kynnast varningi þeirra og verði sem fyrst því tíminn skyldi nýttur til hins ýtrasta. Hópurinn tvístraðist en tveimur tímum seinna, þegar herbergin voru tilbúin, var mætt á hótelið aftur og var þá könnuð staða mála. Sumir voru tómhentir en aðrir hlaðnir pokum. Úttekt var gerð hjá þeim sem verslað höfðu og tekin skýrsla. Voru allir sammála um að þarna höfðu verið gerð kjarakaup.

Sama brosið!

2007-05-09T23:14:00.000Z

Það er ekki laust við að Orri sé örlítið líkur Sturlu móðurbróður sínum. Brosið er alla vega ekki ósvipað og á þessari mynd af Sturlu fimm ára.

Rúna

2007-05-06T14:56:00.000Z

Rúna kom í heimsókn til afa og ömmu í gær með pabba sínum. Þau voru búin að vera að sjá hestana og labba meðfram Varmánni. Mamma var að læra fyrir próf eins og amma en Viktor var í bænum hjá afa og ömmu í Reykjavík. Rúna klappaði Sigurrósu, hlustaði á "Ryksugan á fullu" og "Það vantar spýtur," og skoðaði nýjustu myndirnar af Orra frænda sínum.

Hvar eru Klettarnir?

2007-05-03T20:25:00.000Z

Einu sinni voru til Klettar sem krakkarnir léku sér í. Nú eru þeir ekki lengur til og álfarnir, sem þar bjuggu , eru fluttir í burtu. Það er búið að sprengja, grafa, byggja og malbika. Aðeins örfáir steinar eru efir. En þarna á gamla fólkið heima og þarna eru börnin á daginn og una hag sínum vel.

Mosfellsbær stækkar

2007-05-02T23:38:00.000Z

Það er mikil uppbygging í Mosfellsbæ um þessar mundir. Heilu hverfin rísa upp á örskoti upp um allar hlíðar, tún og tungur. Bærinn hefur tekið miklum breytingum og þeir, sem ekki hafa komið á heimaslóðir í meira en ár, þekkja sig varla lengur. Hér má sjá nýja Krikahverfið sem er í byggingu í hlíðum Lágafells á móts við Teigahverfið og nýja Krónu verslunarhúsið ská á móti Snælandi þar sem blómabúð Hlínar og fleiri verslanir eru og þangað sem bakaríið ætlar að flytja

Orri kominn með tönn

2007-04-30T17:58:00.000Z

Hann Orri Victor er kominn með tönn. Það er alveg ótrúlegt hvað drengurinn er búinn að stækka frá því að ég var í heimsókn í haust. Hann verður farinn að hlaupa um áður en maður veit af og sjálfsagt fljótlega altalandi á bæði ensku og íslensku.

Listamenn í fjölskyldunni

2007-04-28T21:48:00.000Z

Það leynist margur listamaðurinn í fjölskyldunni. Steini, sem byrjaði í Borgarholtsskóla síðast liðið haust, hefur ákveðið að færa sig af náttúrusviði yfir á listasvið enda stefnir hann á að verða tónlistarmaður. Hann tók myndlistaráfanga á vorönn og kom í gær heim með stærðar málverk. Verkefnið var að ná persónusköpun og sé ég ekki betur en að vel hafi tekist til bæði við málunina og að ná sterkum áhrifum við persónusköpunina. Myndbyggingin er líka góð. Það styrkir myndina að hafa stóran myndflöt fyrir framan manninn og að hafa hann ekki á miðri mynd eins og margir byrjendur myndu gera.

Í sundi í nýju Lágafellslauginni

2007-04-21T21:26:00.000Z

Í dag fóru Viktor og Rúna í sund ásamt pabba, afa og ömmu. Ekki var valin lakari laug en hin nývígða Lágafellssundlaug. Þar eru flottar rennibrautir, innisundlaug, barnalaug, gufubað og heitir pottar. Afi skrópaði í sinni sundlaug. Spurning hvort að hann eigi eftir að skipta um laug. En þau systkinin Viktor og Rúna skemmtu sér mjög vel og eiga sjálfsagt eftir að venja komur sínar í nýju lauginni.

Á heimleið

2007-04-10T10:41:00.000Z

Eftir fimm daga í Bandaríkjunum lá leið okkar heim á leið. Til að hafa varan á pöntuðum við leigubíl klukkan 10 miðvikudagsmorgun enda var rigning og umferðin virtist þung. Leigubilinn var samt fjótur í förum og um klukkan hálf ellefu voru við komin á Penn station í Newark, New Jersy. Lestin okkur átti að fara rétt fyrir eitt en okkur var boðið far með lest klukkutíma fyrr og þáðum við það. Klukkan var því orðin hálf þrjú þegar við komum til Baltimore, Washington, alþjóðaflugvallar. Á leiðinni stoppuðum við á nokkrum stöðum, Metropark, Trenton, Philadelphia, Whilmington og Baltimore.
Það var ekki hægt að tékka sig inn fyrr en kl. hálf fimm. Vélin átti að fara kl. Níu og vorum við komin út í hana tímalega. Þá var tilkynnt um seinkun vegna bilunar og biðum við í einn og hálfan tíma í vélinni þar til lagt var af stað til Ísland. Við lentum heim kl. 8 og biðu þá vélarnar til borga í Evrópu eftir farþegum úr okkar vél. Sigrún var t.d. að fara í flug til Amsterdam og var klukkutíma seinkunn á hennar vél fyrir vikið.
Tollararnir voru áhugasamir um gítarinn hans Þorsteins og báðum að sja kvittun. Það var ekki vandamálið. Við vorum með kvittun og gátum sýnt að hann kostaði bara 20 þúsund og því leyfilegt að koma með hann inn i landið án þess að borga toll.
Heim vorum við komin um 10 leytið og tók Sigurrós á móti okkur fagnandi.
Þetta var hin besta Ameríkuferð og held ég að við öll séum ánægð með hana og verður hún lengi í minni höfð.

Í skoðunarferð um New York

2007-04-04T02:12:00.000Z

Í dag fórum við niður á Manhattan fyrir hádegi. Við vorum búin að kaupa okkur miða í rúturnar sem keyra á milli áhugaverðra staða og maður getur hoppað af og á. Við hófum ferðina frá Brodway og keyrðum m.a. framhjá Empire state byggingunni. Þar var ótrúlega löng röð af fólki að bíða eftir að komast upp. Við létum okkur nægja að berja bygginguna augum. Sjálf hef ég komið þangað upp en það er orðið nokkuð langt síðan. Ég var 21 árs. Áfram héldum við í gegnum Greewich willage, Soho, Kína hverfið og niður í fjármálahverfið. Þar stigum við út og gengum niður að Ground ciro. Svæðið er umgirt en þar á að byggja turn, Freedom tower, til minningar um þá sem létust í árásinni á tvíburaturnana 9. september 2001. Við héldum síðan áfram með vagni að bryggjunni þar sem siglt er út til Frelsisstyttunnar. Þar var rosalega löng röð. af fólki sem ætlaði í siglingu. Það er víst verið að laga Frelsisstyttuna þannig að maður kemst ekki inn í hana. Við létum okkur nægja að horfa á hana úr fjarlægð. Ég kom upp í hausinn á henni þegar ég var 21 árs. Við settumst inn á subwaystað og fengum okkur að borða en héldum síðan áfram með vagni. Keyrðum eftir Lower east side, sáum stóru brýrnar yfir til Brooklyn. Við keyrðum fram hjá byggingu Sameinuðu þjóðanna og síðan fram hjá Rockeveller center og Central Park og niður á Times square. Við hefðum getað tekið annan vagn upp vest side og inn í Harlem en töldum okkur ekki hafa tíma klukkan var orðin margt. Steini kíkti aðeins í búðir á leiðinni á strætóstöðina og keypti sér buxur og peysu.
Við tókum strætó tilbaka og fengum stórkostlegt útsýni í síðasta sinn yfir Manhattan eftir að við vorum komin New Jersymegin við Hudsonána. Þegar ég var búin að skila þeim feðgum heim á Super 8 skellti ég mér í búðirnar í grendinni, ToyRus, Old Navy og ýmsar aðrar hagstæðar verslanir. Þegar ég kom tilbaka voru þeir orðnir mjög svangir og farnir að velta því fyrir sér hvað myndi ske ef fararstjórinn myndi ekki skila sér. Í sjónvarpinu voru fréttir um konur sem fundist höfðu myrtar í New Jersy..... Feðgarnir vildu fara aftur á Carabian kjúklingastaðinn handan hraðbrautarinnar og lét ég það eftir þeim. Aftur kom spönskukunnátta mín að góðu gagni. Ég mundi að þrettán er trece á spönsku. Pantanirnar voru bara kallaðar upp á spönsku enda aðeins spönskumælandi viðskiptavinir á staðnum fyrir utan okkur.

Steini keypti nýjan rafmagnsgítar á Manhattan

2007-04-03T03:17:00.000Z

Það er ótrúlega heimililegt morgunveðarborðhaldið á Super 8. Ef maður mætir á mesta anna tímanum þá borðar hver um annan þveran og þetta er standandi borðhald í orðsins fyllstu merkingu. Á Marriott hótelinu í Washington var þjónað til borðs í morgunmatnum og við fengum matseðil. En á Super 8 þá borða allir í herbergi á stæð við meðal forstofu og flestir eru standandi. En þetta er samt bara mjög fínt miðað við verð. Standandi matstofan er hér beint fyrir neðan okkar stóra herbergi en það má ekki fara með matinn út af henni og við sem erum með þetta stóra borðstofuborð og stóla.
Í morgun fórum við í búðirnar hérna í nágrenninu í Union city. Þetta hverfi er sérstætt að því leyti að það er spænskumælandi að mestu. Stúlka, sem þjónaði okkur á Diners í gærkvöldi, sagði að enska væri hennar annað tungumál og þannig er um flesta hér í nágrenninu. Í kvöld borðuðum við á skyndibitastað handan götunnar. Það var eins gott að ég á að baki þriggja ára nám í spönsku því annars hefði ég tæplega skilið þegar pöntunin okkar var hrópuð upp: cuatro, nueve, uno... Ég hefði rifjað upp spönskuna áður en við fórum ef ég hefði vitað þetta en ég hélt að við værum að fara til Bandaríkjanna þar sem enska er töluð....
Hverfið hérna fyrir ofan er frekar gamaldags eins og maður sé kominn nokkra áratugi aftur í tímann. Í gærmorgun, þegar við gengum um og kíktum í búðir komu allt í einu þrír lögreglubílar með látum og króuðu af tvo sendiferðabíla í Bergenline Avenue. Við sáum að vísu ekki nógu vel hvað gerðist en þetta var eins og í bíó. Þá vissum við að við vorum í Ameríku!
Eftir hádegi fórum við niður á Manhattan. það er auðvelt að fá far þangað. Maður stígur út á gangstéttina fyrir framan hótelið og bíður smá stund þá koma litlar skutlur, stoppa og keyra niður á umferðarmiðstöðina á 42. stræti. Ferðin tekur aðeins um 5 mínútur. Á leiðinni fær maður rosa flott útsýni yfir Manhattan. Í gærmorgun, þegar Friðrik var orðinn leiður á búðarrápinu á mæðginunum í hverfinu fyrir ofan, labbaði hann heim á hótelið meðfram hraðbrautinni. Eitthvað var hann að sveifla höndum og skipti engum togum en að flutningabíll af stærstu sort stoppaði og hélt að hann væri að húkka far.
En þegar niður á Manhttan kom tók við að leita að Samash gítarbúðinni. Við höfðum gleymt að skrifa hana hjá okkur og héldum að við rötuðum. Við gengum eftir nokkrum strætum en settumst síðan inn á Planet Holliwood og fengum okkur að borða. Það er stórkostlegt veitingahús en sjálfsagt hefði Þorsteini fundist merkilegra að koma þangað fyrir nokkrum árum síðan. Þar komumst við í internet og gátum flett upp á heimilisfanginu af gítarbúðinni. Við gengum síðan upp á 48. stræti og þar eru gítarbúðir í röðum hver við hliðina á annarri. Það var merkilegt að við vorum búin að spyrja marga til vegar, fólk í búðum, þjónustufólk á Planet en enginn kannaðist við gítarbúð Samash. Sumir töluðu ekki ensku. Þetta sýnir hvað New York er stór. En það var mikið ævintýri fyrir Þorstein að koma inn í þessar gítarbúðir og fá að taka í nokkra gítara. Hann keypti sér síðan einn þeirra. Við fórum síðan með strætisvagni heim á hótelið aftur og um kvöldið borðuðum við á veitingastað hér handan götunnar en og fyrr sagði.

Með Grayhound rútu á Super 8 mótel í North Bergen, New Jersy

2007-04-02T02:02:00.000Z

Þá erum við komin á Super 8 mótelið í New Jersy, sem Hans og Helga mæltu með, gegnt Manattan og Empire State byggingin blasir við. Herbergið er mjög stórt, með tveimur tvíbreiðum rúmum, sófa, útskornum borðstofuskáp, borðstofuborði með fjórum stólum, skrifborði og fatahengi fyrir utan baðherbergið sem er með baðkari. Samt greiðum við miklu minna fyrir nóttina hér en í Washington. Inn um gluggann berst umferðargnýr frá bílum sem eru á leiðinni til og frá Manhattan í gegnum Lincolnjarðgöngin undir Hudsonána. En við erum vel vopnum eyranrtöppum þannig að það ætti ekki að saka.
Okkur líst mjög vel á okkur hérna. Við fórum í göngutúr í nágrenninu eftir að við komum og kíktum aðeins inn í búðir eins og Old Navy en það er fullt af búðum hér í næsta nágrenni. Síðan fórum við að fá okkur að borða á vetingastaðnum Diners, sem Hans mælti með. Að sitja þar inni var eins og að hoppa tilbaka til rocktímabilsins og ekki hefði það komið okkur á óvart ef sjálfur Elvis Presley hefði stokkið fram á gólfið ljóslifandi.
Í kvöld höfum við síðan tekið það rólega og undirbúið ævintýri morgundagsins.
Í morgun kvöddum við flotta Marriott Metro Center, 4 stjörnu hótelið í Washington, með söknuði. Hávaxni dyravörðurinn þeldökki í rauða skósíða frakkanum með hattinn kallaði fyrir okkur á leigubíl með því að flauta hvellt úr flautu sem hann dróg upp úr vasa sínum. Leigubílinn ók okkur á Grayhoundrútubílastöðina. Þar stigum við inn í aðra veröld og okkur varð ljóst að “millar”, sem gista á flottu hóteli, ferðast ekki með rútu. Það er bara sauðsvartur almúginn, í orðsins fyllstu merkingu, sem gerir það. Málið er að það hefði kostað okkur 30.000 að fara með lest til Newark, New Jersy, en kostaði bara 8.000 með rútunni. Kannski var dýrara vegna þess að þetta var Pálmasunnudagur og margir á farandsfæti. Alla vega fannst mér þetta vera helst til of mikill munur. En við sáum ekki eftir þessu þó að ferðin tæki fimm tíma. Þetta var mikil upplifun. Á rútustöðinni vorum við í fyrstu mjög vör um okkur en sáu að það var óþarfi. Húsnæðið var vaktað vökulum augum af lögregluþjónum sem fylgdust grannt með öllu. Þarna voru allir líka mjög spakir. Ferðafélagar okkar í rútunni voru flestir annað hvort þeldökkir eða af spönskum uppruna. Þarna var maður á miðjum aldri sem sat og las upphátt í Nýja textamentinu á spönsku. Ekki var þó sessunautur hans mikið að hlusta. Það var ungur svartur piltur með litlar fléttur. Hann var með heyrnartól í eyrunum og var án efa að hlusta á rabbtónlist. Þarna var líka ung stúlka sem masaði mest alla leiðina í símann. Svo voru það eldri hjónin, mama og papa, sem voru kvödd af mikilli innlifun á rútstöðinni af dætrunum þremur. Papa var greinilega sjúklingur og passaði mama vel upp á hann. Hún var Friðrik óskaplega þakklát þegar hann skreið inn í farangursrými rútunnar, eftir komuna til Newark, og náði í töskuna þeirra. „God bless you my friend” sagði hún með hræðri röddu. Bílstjórinn aðstoðaði farþegana ekki við að ná í töskurnar. Á leiðinni stoppuðum við í nokkrum bæjum og borgum og tókum nýja farþega og aðrir fóru. Sums staðar keyrðum við framhjá flottum húsum en á öðrum stöðum í gegnum ömurlega niðurnýdd hverfi. Þegar við nálguðumst Newark fór umferðin að verða ansi hröð og umferðamannvirkin mikil og stórkostleg. Þá blasti Manhattan líka við með skýjakljúfunum og Empire state. Við tókum leigubíl frá Newark til hótelsins. Vorum heppin að fá mann sem rataði og keyrði rakleiðis í gegnum allar flækjurnar. En hann ar var um sig. Friðrik fannst hann vera í bíómynd. Hann ætlaði að setjast í framsætið, eins og fjölskyldufeður gera gjarnan heima á Íslandi þegar þeir fara í leigubíl, en það stóð ekki til boða. Bílstjórinn var velvarinn með skilrúmi frá farþegunum. Á leiðinni var hann við og við að líta eldsnökkt tilbaka til að tékka á farþegunum og athuga hvort þeir hefðu nokkuð illt í huga.

Vorið er komið í Washington

2007-04-01T03:28:00.000Z

Í gærkvöldi fórum við aftur að Hvíta húsinu en í þetta sinn að framhliðinni. Þá hlið hefur maður oft séð á myndum og í sjónvarpi. Á gangstéttinni fyrir framan húsið býr “Helgi Hóseasson” þeirra Bandaríkjamanna, síðskeggjaður, í tjaldi með hundinum sínum. Allt í kringum tjaldið eru mótmælaspjöld þar sem á stendur meðal annars að Busch sé hryðjuverkamaður. Helgi þessi vekur óneitanlega athygli og ræðir málin við vegfarendur. Ekki þarf hann að óttast að á hann verði ráðist þó að hann gisti þarna í tjaldinu. Hann er umkringdur vel vopnuðum öryggisvörðum. Þeir eru út um allt og meira að segja uppi á þaki Hvíta hússins.
Við ætluðum að borða á einhverju steikhúsi en þau voru full út úr dyrum enda föstudagskvöld þannig að við enduðum á veitingahúsi á hótelinu.
Í morgun keyptum við okkur dagsmiða í neðanjarðarlestarnar og fórum fyrstu salibununa í Arlingtonkirkjugarðinn að leiði Johns F. Kennedy, Jacky og Roberts Kennedys. Það var stórfenglegt að horfa á stórar breiður af hvítum krossum hermanna sem þar hvila undir torfu. Við fórum með lestinni síðan á næstu stoppustöð sem er Pentagon. Þar komum við að læstum dyrum og ekki mikið að sjá þannig að við héldum för okkar áfram að aðaljárnbrautarstöðinni. Þar eru margar búðir meðal annars Victoria Secret og fullt af veitingastöðum. Við héldum för okkar síðan áfram á hótelið aftur en fengum okkur fyrst að borða á “Stjörnutorgi” hér skammt frá. Það er kostur í borgarferðum að búa miðsvæðis og geta farið inn á hótelið og lagt sig. Það gerðum við en seinna um daginn fórum við aftur á stjá. Tókum lestina niður að Smitsonian söfnunum og skoðuðum Flug og geimsafnið. Þar var margt mjög merkilegt að sjá, geimför, geimstöð, tunglbíll, kjarnaoddar, eldflaugar, flugvél Lindbergs sem fyrst flaug yfir Atlandshafið og ótal margt fleira. Þegar við ætluðum heim aftur á hótelið um 5 leytið var ótrúlega mikill troðningur við neðanjarðarlestarstöðina en þarna á safnasvæðinu var saman komið mikið af fjölskyldufólki enda laugardagur og veður eins og best gerist á Íslandi á sumrin. Þarna voru hringekjur og margir með flugdreka á lofti. Við létum okkur hafa það að fara niður í undirdjúpin en við vorum orðin ansi þreytt. En hrædd var ég að týna öðrum þeirra feðga ef ekki báðum. Við komust í lestina en það var rosalegur troðningur. Ég hafði ekkert að halda í. Ég hélt að okkur tækist ekki að komast út úr lestinni aftur. Ég dauðsá eftir að hafa farið niður og var ekki laust við að maður fengi óttatilfinningu ef það kæmi nú sprengja. En þetta gekk og okkur tókst að komast út og upp á yfirborðið aftur. En mér svimaði og var hálf óstyrk í fótum.
Við Friðrik skelltum okkur síðan í sundlaugina og heita pottinn sem er með nuddi og í var freyðandi sápa. Þetta er hreinn lúsxus og við fíluðum okkur eins og milla. Gaman að vera á svona flottu hóteli. Við Þorsteinn fórum síðan út og keyptum pizzu og í kvöld höfum við tekið það rólega. Í fyrramálið liggur síðan leiðin til New York.

Margt að sjá í Washington

2007-03-30T22:08:00.000Z

Það var 17 stiga hiti í Washington þegar við komum í gær og ekki hefur verið kaldara í dag. Það var glaða sólskin og heiðskýrt þannig að við erum orðin vel útitekin. Það er komið vor hérna og búið að planta sumarblómunum. Við fórum í skoðnarferð um miðborgina. Sáum Hvíta húsið, minnismerki um þá Georg Washington og Abraham Lincoln. Einnig minnismerki um seinni heimstyrjöldina, Kóreu- og Víetnamstríðin. Við kíktum í Macy´s en þar er útsala sem stendur. Við erum dauðþreytt eftir daginn og Friðrik skellti sér í innisundlaugina hér á hæðinni fyrir neðan. Þar er líka likamsræktarsalur, heitur pottur og sauna. Á eftir ætlum við að fara út að borða. Sjalfsagt verður eitthvað steikhús fyrir valinu vegna þess að Friðrik langar að prófa ekta ameríska t-bone steik.

Komin til Washington

2007-03-30T02:31:00.000Z

Þá erum við mætt í Washingtonborg og erum í næsta nágrenni við Hvíta húsið. Allt hefur gengið eins og í sögu og þegar við komum á herbergið á Marriott hótelinu í miðborginni biðu okkar samlokur, gos og bjór í fötu með klaka og ein nellika í vasa eins og um var samið. Ekki vorum við lengi að sporðrenna veitingunum enda orðin glorsoltin.
Steini var gómaður heima í öryggiseftirlitinu. Hafði ætlað að punta sig fyrir amerísku dömunum og var með rakspýra og shampó í handtöskunni. Honum var umsvifalaust kippt til hliðar og þurfti síðan að fara aftast í röðina aftur eftir að varningurinn hafði verið gerður upptækur. En það var nú í lagi að vera nappaður heima. Hann er þá betur undirbúinn fyrir heimferðina. Veit að þetta er bannað.
Við komuna til Bandaríkjanna vorum við mynduð og tekin af okkur fingraför. Allur er nú varinn góður þegar svona lið ofan af Íslandi er annars vegar. Skutlan, sem ég pantaði, var til taks og keyrslan frá flugvellinum tók tæpan klukkutíma. Bílstjórinn mjög hress, grínaðist og lék á alls oddi alla leiðina en við vorum 6 farþegarnir. Hótelið er mjög flott. Niðri í lobbíinu sat hörundsdökkur maður við flygil og spilaði dinnermúsik. Handan götunnar er þekkta verslunarhúsið Macy's. þangað er ég að hugsa um að laumast þegar feðganir sjá ekki til.
Þó samlokurnar væru góðar settumst við inn á veitingahús, sem er hér á hótelinu og fengum okkur smá ameríska mat sem smakkaðist mjög vel.
Það fór vel um okkur í stóru rúmunum. "Mogginn" er kominn. UsA today. Allt til alls hér.
Á hæðinni fyrir neðan okkur er sundlaug og ég væri svikinn ef sagnfræðingurinn eigi ekki eftir að bregða sér þangað seinna í dag eftir að við verðum búin að skoð okkur um.

Helga langamma og Steini langafi

2007-01-13T20:51:00.000Z

Þau Helga og Steini eru ung og hress í anda. Seint á þessu ári verða þau búin að vera gift í 60 ár en líta hér út eins og ný trúlofuð.

Guðrún Jóna Sturludóttir

2006-12-10T23:09:00.000Z

Hún Rúna litla er orðin nokkuð stór. Verður tveggja ára í febrúar. Hún er hætt að gráta þegar hún heldur að amma sé að fara að passa hana og er bara nokkuð sátt enda bralla þær ýmislegt saman: syngja, dansa, lita, lesa bækur, horfa á sjónvarpið og klappa kisu.

Tveir góðir á gítarinn

2006-12-01T18:44:00.000Z

Þeir bræður Sturla og Steini eru báðir tónlistaráhugamenn og hafa gaman af að spila á gítar og semja tónlist. Það kemur fyrir að þeir stilli strengi sína saman og taki svo sem eitt gott lag.

Allt á kafi í snjó!

2006-11-19T12:10:00.000Z

það er að verða jólalegt í Bugðutanganum. Allt á kafi í snjó. Nágranninn að moka á fullu. Í Mogganum í dag má lesa eftirfarandi frétt:
Fjöldi fólks lenti í vandræðum við að komast til síns heima í nótt, samkvæmt upplýsingum frá lögreglunni í Reykjavík. Þurfti að kalla út strætisvagna til að ferja fólk á milli staða þar sem nánast enga leigubíla var að fá vegna ófærðar. Björgunarsveitir voru kallaðar út og hafa þær verið að störfum frá klukkan fjögur í nótt á höfuðborgarsvæðinu. Hafa þær sinnt yfir eitt hundrað verkefnum, samkvæmt upplýsingum frá Slysavarnafélaginu Landsbjörgu.

Saknaðarkveðjur

2006-11-16T13:00:00.000Z

Elsku Helga, Ben og Orri Victor!

Takk fyrir æðislegan tíma. Sakna ykkar, sjáumst næsta sumar.

Komin heim í kulda og trekk

2006-11-16T12:26:00.000Z

Ísland tók á móti mér með 4 stiga frosti. Það var nokkuð mikil breyting frá 30 stiga hita bæði í Perth og Singapore. Í dag er 6 stiga frost og hvasst. Ég var nokkuð hress í gær en í dag er ég eins og undin tuska. 33 tíma ferðalag yfir hálfan hnöttinn, lítill svefn og tímamismunur tekur á líkamann.
Það var ekki að sjá annað en að sagnfræðinginn og Steini hafi haft það gott á meðan ég var í burtu en vonandi hafa þeir eitthvað saknað mín.
Verst er hvað litla fjölskyldan er langt í burtu og ekki hægt að líta við annað slagið og passað litla gaurinn.

Aftur i London

2006-11-14T20:03:00.000Z

Eftir 28 tima ferdalag er eg nu komin til London. 5 tima flug fra perth til Singapore og 13 tima flug fra Singapore er ad baki en enn er eftir 3 tima flug heim fra London. Tad er otrulegt stress ad fara i gegnum oryggiseftirlitid. Eg veit ekki hvad eg er buin ad taka fartolvuna morgum sinnum upp ur toskunni. En eg held samt ad Astralia eigi vinninginn hvad vardar oryggiseftirlit.

Aftur i Singapore

2006-11-14T01:15:00.000Z

Ta er eg komin aftur til Singapore. Her stoppa eg i 5 1/2 tima. Tau hja upplysingatonustunni i flugstodinni vildu ekki hleypa mer i skodunarferd sem er okeypis fyrir fartega i transit. Tau sogdu at eg yrdi ekki komin nogu fljott aftur fyrir flugid til London. Eg legg ekki i ad fara ut og taka mer taxa. Eg held ad tad geti tekid svo langan tima ad tekka sig inn aftur. Vil ekki missa af velinni til London. En tad vaeri gaman ad geta skodad sig um herna.
Tad la vid ad tad vaeri naestum tvi eins mikid vesen at komast ut ur Astraliu eins og inn i hana. Fylla ut spurningarlista og svar spurningum hvad madur hafi verid ad bralla og hvort madur vaeri nokkud med 10 tusund astralska dollara i forum sinum, svona eins og halfa milljon i cass!
Eg turfti ad borga yfirvigt og var tad mikid vesen lika. Tau Helga, Ben og Orri fylgdu mer ut a voll to seint vaeri og var kvedjustundin myndud i bak og fyrir.
I velinni fra Perth voru fartegarnir flestir austurlenskir. Tonusta su sama og adur. Komid med sokka og tannbursta, sidan matsedilinn. Hagt ad velja a milli retta. Vid flugum yfir Indlandshaf, yfir Jovu og hofudborgina Jakarta. Sidan yfir hluta af Sumotru. Og ta rett a eftir forum vid yfir midbaug. Klukkan var 7 ad morgni tegar vid komum til Singapore. Her er um 25 stiga hiti og skyjad. Budirnar eru mjog flottar. Eg fekk hledslutaeki fyrir myndavelina mina a godu verdi. Annars eru her mest budir med merkjavorur og ekkert odyrt fyrir saudsvartan almugann. Her er allra tjoda kvikindi a ferdinni.
Bestu kvedjur

Nýja gæludýrið

2006-11-12T16:56:00.000Z

Ég féll alveg fyrir þessari æðislega krúttlegu vömbu. Er búin að ákveða að taka hana með mér heim. Þetta er nýja gæludýrið í Bugðutanganum. Líst ykkur ekki vel á?

Orri Victor

2006-11-12T02:25:00.000Z

Hann Orri Victor er æðislegur gaur og það er yndislegt að hafa fengið að kynnast honum. Hann var orðinn rúmar 17 merkur síðastliðinn miðvikudag, þegar hjúkrunarkonan kom í ungbarnaeftirlit, og var þá búinn að rúmlega þrefalda fæðingarþyngd sína. Hann er farinn að fylgja eftir með augunum og brosa. Hann vill dálítið mikið láta hafa fyrir sér og ekkert sáttur við að liggja bara eins og skata. Sjálfsagt er amma búin að spilla honum. Hann hefur mjög gaman af því að láta syngja fyrir sig og ekki síst ef það er dansað líka. Og vísnaplötuna frá Íslandi kann hann vel að meta.

Glöggt er gestsaugað

2006-11-09T15:14:00.000Z

Fólkið hér í Vestur Ástralíu er flest vestrænt í útliti en þó nokkuð mikið er af asísku fólki. Eitthvað af því eru sjálfsagt ferðamenn vegna þess að Asía er ekki langt undan. Frumbyggjarnir eru ekki mjög áberandi en það má vera að það sé misjafnt eftir landsvæðum. Það er helst að maður sjái þá í miðborginni sem útigangsmenn. Þeir eiga ekki mikið upp á pallborðið hjá almenningi.

Í miðborginni og í lestunum eru skrifstofumennirnir, til og frá vinnu, auðþekkjanlegir frá öðrum. Þeir eru pent klæddir í svörtum buxum, í skyrtu og á bakinu eru þeir með bakpoka. Þegar heim er komið bregða þér sér í stuttermabol, stuttbuxur og sandala.

Í gær var ég ein á ferð. Tók lest til borgarhluta hér fyrir sunnan þar sem er stór kringla. Þangað fór ég í verslunarleiðangur. Á lestarstöðinni hitti ég tvær dökkleitar konur sem voru þó ekki frumbyggjar. Þær tóku mig tali og spurðu mig út í lestarferðarnar. Ég sagði þeim sem satt var að ég væri komin langt að og væri því ekki sérfræðingur í þeim efnum. Þær spurðu þá hvaðan ég væri. Þegar ég sagðist vera frá Íslandi þá spurðu þær hvort það væri á pólarsvæðinu. Ég vildi nú ekki jánka því og sagði að Ísland væri eitt af Norðurlöndunum og taldi upp, Danmörk, Noreg, Svíþjóð og Finnland. “Ég hef aldrei heyrt um þessi lönd” svaraði þá önnur konan.

Helga varð fyrir því að týna veskinu sínu þegar við gengum út í búð einn daginn. Henni brá óneitanlega mjög mikið þegar hún uppgötvaði það næsta dag. Í veskinu voru meðal annars öll kortin hennar, ökuskírteini og ca 5000 krónur í áströlskum dollurum. Seinna um daginn var hringt frá kirkju í grendinni og sagt að veskið væri þar. Helga fékk það tilbaka með öllu sem í því var. Þannig að það er heiðarlegt fólk hér um slóðir.

Það er mikið um útsölur hér um þessar mundir. Á boðstólum eru ekki síst falleg sumarföt. Vetrarfatnaður sést auðvitað ekki. Það er ekki auðvelt að finna skó sem henta íslenskri veðráttu. Hér eru aðallega bandaskór og sandalar til sölu. Margt er á svipuðu verði og heima en annað mun ódýrara. Bensínið er til dæmis helmingi ódýrara. Hægt er að leigja vídeóspólu á 50 kall og tilbúinn matur er á hagkvæmu verði.

Það er búið að setja upp jólaskraut í verslunum og á götum úti. Í miðborg Perth er komið stórt og fallegt jólatré. Líklega er það ekki frá vinabæ Perth í Noregi! Við tréið verða haldnir útitónleikar um næstu helgi og er búið að raða upp garðstólum fyrir tónleikagesti. Jólaskrautið fellur ekki sérstklega vel að veðráttunni og léttklæddu fólki með sólgleraugu. Það er skrítið að ganga um á ermalausum bol og hlusta á Gingle Bells.

Það sem vekur athygli okkar, sem búum á norðlægum slóðum, þegar við liggjum í sólbaði hér í Ástralíu er að sólin snýst í öfugan hring. Á hádegi er hún í hánorðri. Það borgar sig því ekki að nota sólina sem leiðarvísi.

Hér vinstri handar akstur og það þarf að muna eftir því þegar farið er yfir götunar. Bílstjórar taka ekki mikið tillit til gangandi vegfarenda. Það er skrítið að setjast inn í bíla og sjá stýrið hægra megin og gírstöngina til vinstri handar.

Hlýrri veðráttu fylgir fjölskrúðugt dýralíf ekki síst skordýralíf. Unga húsmóðirin úr Mosfellsbænum kann ekki mjög mikið að meta gestina úr garðinum sem lauma sér inn um óþétta garðhurðina. Þetta eru maurar, kóngulær og jafnvel eðlur. Einnig eru á ferðinni svartir ormar sem líkjast grasmöðkum en eru alla vega helmingi lengri. Þeir eru mjög fljótir í förum og eru komnir um allt hús ef ekki fylgst vel með. Unga húsmóðirin á það til að öskra upp yfir sig yfir ófögnuðnum og kemur þá innfæddi húsbóndinn á vettvang og bjargar málunum enda vanur maður og nú er hann búinn að lofa að draga fram verkfæratöskuna og þétta garðhurðina.

Hlýrri veðráttu fylgir líka fjöbreyttur gróður. Hér eru ávaxtatré, pálmar, stór furutré og hávaxnar rósir. En það er líka mjög þurrt. Grasblettir við húsin eru skrælnðir og er bannað að vökva þeim nema einu sinni i viku. Uppskerubrestur er yfirvofandi hjá bændum.

Í vínsmökkun á Svanaánni

2006-11-08T01:10:00.000Z

Á sunnudaginn fórum við Helga og Fjóla vinkona hennar í vínsmökkunarferð. Fjóla gisti hérna um nóttina, blánóttina réttara sagt, vegna þess að hún var að djamma á laugardagskvöldinu og skilaði sér hingað seint um síðir. En hún var hress að vanda um morguninn og keyrðu feðgarnir okkur niður að bryggju við Svan River í miðbæ Perth um hálf tíu. Þar beið okkur snekkja og 20-30 samferðamenn sem flestir voru án efa millar á heimsreisu. Fararstjórinn lét alla kynna sig og voru þarna á ferð Ameríkanar, Bretar, Frakkar, Ástralir og Danir. Samferðafólkinu fannst merkilegt að við værum frá Íslandi (nema Dönunum) og bárust hvalveiðar óneitanlega á góma í fyllingu dagsins.
Snekkjan sigldi síðan eftir ánni inn eftir Svanadalnum og á meðan var stjanað við okkur á alla kanta. Fyrst var borinn fram morgunmatur og síðan ostar og kex og hvert vínið á fætur öðru. Það var frábært að sigla eftir ánni. Veðrið var fallegt og meðfram henni var fólk að veiða, leika golf og krikket eða sat í fjölskyldupiknik. Flestir að vinka. Á ánni sigldu menn á kanúum og spíttbátum með fólk á sjóskíðum. Sumir voru að synda í vatninu. Um tíma fylgdi með okkur háhyrningur. Á ánni og við hana er líka fjölskrúðugt fuglalíf. Þarna sáum við meðal annars pelikana. Á sumum svæðum við ánna standa einbýlishús. Stórar villur með stórum görðum og einkabryggju. Við bryggjurnar stóðu litlar snekkjur eða smábátar. Eitt húsanna er til sölu ef einhver hefur áhuga!
Eftir tæplega tveggja tíma siglingu eftir ánni komum við að stóru fallegu húsi með stórum garði. Þetta hús er starfrækt fyrir veislur og er sérstaklega vinsælt að halda það brúðkaup. Úti í garðinum nálægt ánni var stólum og altari stillt upp fyrir hjónavígslur. Þarna hafði einmitt verið haldið brúðkaup deginum áður. Við gengum í land á þessum stað og fórum upp í rútu sem keyrði okkur á tvo vínbúgarða og í súkkulaðiverksmiðju. Á fyrri búgarðinum, Chesters Winery, fengum við hádegismat. Síðan var farið út í verksmiðjuna þar sem vínbóndinn skýrði út fyrir okkur framleiðsluferlið. Flestir létu sér nægja að hlusta en Frakkarnir þurftu að fá mun tæknilegri útskýringar enda sérfræðingar í faginu. Við fengum síðan að smakka á þessum ljúfengu vínum sem þarna eru búin til. Næst lá leiðin að Houghton Vineyard sem var mjög glæsilegur. Þar fengum við að smakka á enn fleirum tegundum. Að lokum var farið í Margaret River Chocolate Factory og smakkað á ljúffengu súkkulaði af ýmsum gerðum enda er hér sagt að súkkulaði eigi ávallt að fylgja víni. Hægt var að fylgjast með framleiðslunni á bak við gler. Frá súkkulaðiverksmiðjunni var síðan farið aftur að brúðkaupsstaðnum og um borð í snekkjuna. Á bakaleiðinni sátum við í stefni bátsins undir beru lofti ásamt nokkru af samferðafólkinu og nutum siglingarinnar, útsýnisins, góða veðurins og hlýs andvarans. Við komum aftur til miðborgar Perth um fimmleytið og þar biðu feðgarnir eftir okkur.
Frábær dagur á framandi slóðum!
Á bloggsíðunni hennar Fjólu má einnig lesa um þessa ferð:
http://fjola.blog-city.com/sunnudagssla_og_laugardagskvld.htm

Fremantle

2006-11-07T04:04:00.000Z

Á föstudagsmorguninn þann 4. nóvember vorum við Helga heima við. Við sátum á veröndinni fyrir hádegi í sólbaði og lásum báðar. Ég fyrir próf í fjárhagsbókhaldi og Helga fyrir ökupróf. Hún er búin að vera hér það lengi að hún verður að hafa ástralskt ökuskírteini. Annars er hún orðin mjög flink að keyra í vinstri umferðinni. Bílarnir hérna eru allir gerðir fyrir vinstri umferð með stýrið hægra megin og gírstöngina til vnstri handar.
Eftir hádegi fórum við í göngutúr með Orra í vagninum. Fórum í pósthúsið og nokkrar búðir. Þau Helga og Ben fóru út að borða um kvöldið. Um að gera að nota tækifærið meðan amma er hérna að passa.
Á laugardaginn fórum þau Helga og Ben með mig í bíltúr til Fremantle, litla hippabæjarins rétt fyrir sunnan Perth. Þar leigði Helga ásamt Fjólu vinkonu sinni fyrstu hálfa árið sitt hérna. Við keyrðum fram hjá húsinu þar sem þær bjuggu og var umhverfið kunnuglegt, húsið og almenningsgarðurinn gengt því enda voru þær duglegar að taka myndir á þessum slóðum í fyrra. Í Fremantle býr þó nokkuð af gömlum hippum og fólki sem selur handverksvörur. Um helgar er markaður í miðbænum og litum við þangað inn. Þar eru líka búðir sem selja notuð föt og ýmsan sniðugan og sjaldséðan varning og aðrar sem selja hljóðfæri og vörur sem frumbyggjar hafa búið til. Ekki var hægt að fara með mig í skoðunarferð til Fremantle án þess að koma við á Litle Creatures sem ekki svo ósjaldan kom við sögu hjá þeim stöllum. Litle Creatures er bjórverksmiðja sem hefur að hluta til verið breytt í veitingahús. Það er hátt til lofts og bak við glerveggi sést inn í verksmiðjuna. Þarna er framleiddur heimsins besti bjór segja stelpurnar og nú fékk ég tækifæri á að smakka á þessum frábæru veigum og rómuðu pizzunum sem þarna eru einnig á boðstólum. Fjóla mætti síðan sjálf í eigin persónu á svæðið.

Í sól og sumaryl

2006-11-02T12:09:00.000Z

-------------------------------------61a Gallipolistreet-------------------------------

------------------------------------Tvær ömmur ------------------------------
Á mánudagskvöldið fórum við út að borða með foreldrum Bens, á veitingahús skammt hér frá. Við fórum gangandi með Orra í kerruvagninum og hann var hinn rólegasti á meðan við borðuðum þó svo að honum væri ekki boðið upp á neinar kræsingar. Hann fær enn bara móðurmjólkina og fer vel fram á henni.
Foreldrar Bens komu síðan þriðjudagsmorgun og við fórum öll í stóra Kringlu til að sinna ýmsum erindum, en Ben tók sér frí í vinnunni þennan dag. Foreldrar Bens voru meðal annars að láta framkalla myndir úr ferðinni sinni til Tasmaníu. Vegna þess að Orri er fyrirburi þarf að verja hann alveg sérstaklega fyrir sýkingum. Hann má þess vegna ekki fara inn í stórmarkaði og kringlur næstu mánuði vegna smithættu frá loftræstingakerfum. Það þurfti því að taka vaktir með hann í kerruvagninum fyrir framan kringluna. Þau foreldrar Bens voru hérna síðan fram á kvöld. Þau fóru síðan áleiðis heim til sín næsta morgun í bæinn Mont Berger sem er hér í 4 tíma keyrslu fyrir sunnan Perth. En þau bjuggu á hóteli á meðan þau voru hér en ég er auðvitað búin að leggja undir mig gestaherbergið á bænum.
Á miðvikudagsmorgun var au pair stúlkan frá Íslandi alveg á fullu að passa barnabarnið. Helga náði að sofa í 3 tíma um morguninn en Orri er enn frekar sprækur á nóttinni. Síðan fékk amma að baða strákinn. Við Helga fórum seinni partinn í langan göngutúr og versluðum. Hún verslaði en ég beið fyrir utan búðina með kerruvagninn. Helga eldaði um kvöldið ítalskan rétt og ég bjó til ostaköku í desert.
Í morgun sat ég í sólbaði úti í garði og las reglugerð um virðisaukaskatt en eftir hádegi fórum við Helga með Orra í kerruvagninum í lest niður í miðbæ Perth. Helga þurfti að redda málum í sambandi við ástralskt ökuskírteini. Ben kom og hitti okkur á útiveitingahúsi á göngugötu í miðbænum þar sem við fengum okkur kaffi og kökur. En hann vinnur í einu af háhýsunum í miðborginni. Veðrið var mjög gott, sól og ca. 26 stiga hiti. Við Helga fórum síðan aftur tilbaka með lestinni og vorum með smá bakþanka út af Orra. Hann var að vísu vel varinn bak við net á vagninum en okkur leist ekki á blikuna þegar berfætt frumbyggja stúlkubarn með hor í nös ætlaði að fara að kíkja inn í vagninn. Við hröðuðum okkur því út úr lestinni einni stoppustöð fyrr en við ætluðum okkur.
Nú, fimmtudagskvöld, situr amma með Orra í fanginu en þau Helga og Ben skruppu í búðir. Um að gera að nota tækifærið meðan þau hafa barnapíu.

Allt gott að frétta frá Ástralíu

2006-10-30T08:38:00.000Z

Hér sól og hiti alla daga. Á föstudaginn fórum við Helga í göngutúr með barnavagninn. Fórum í búðir hér skammt frá. Umhverfið er mjög skemmtilegt. Húsin eru flest einbýlishús og gróðurinn hávaxnar rósir, blómstrandi tré, pálmatré og stórar furur. Hér í garðinum hjá þeim Helgu og Ben eru bæði appsínu- og sítrónutré. Þannig að það er stutt fyrir Helgu að ná í sítrónu í svaladrykkinn. Hér er líka ansi mikið af skordýrum.
Á laugardaginn fórum við í bíltúr um bæinn og niður á strönd þar sem við fengum okkur að borða. Á sunnudaginn fórum við að skoða sædýrasafn þar sem ótal tegundir af fiskum, risaskjaldbökum og hákörlum sveima um í fiskabúrum af öllum stærðum. Þau Helga og Ben fóru síðan með mig í bíltúr um Perth og sýndu mér ýmsa staði eins og sjúkrahúsið þar sem Helga lá á og Orri fæddist. Húsið þar sem Ben vinnur og völlinn þar sem hann leikur fótbolta. Og svo sýndu þau mér staðinn þar sem þau kynntust þremur vikum eftir að Helga kom til Ástralíu í fyrra.
Í dag mánudag komu foreldrar Bens úr ferðalagi til Tasmaníu og kom hingað í Gallipolistreet. Þetta eru mjög viðkunnaleg og hress hjón sem höfðu frá mörgu að segja úr ferðalaginu.
Bestu kveðjur til allra.

Komin Til Ástralíu

2006-10-27T03:32:00.000Z

Jæja, þá er ég komin á leiðarenda. Sit hérna í Gallipolistreet við tölvuna hennar Helgu. Ég er búin að passa Orra litla í morgun meðan Helga fór til læknis sem hún átti tíma hjá. Það var gaman að fá að kynnast gaurnum aðeins. Ég er aðeins búin að líta út. Það er frekar heitt og molla. Gæti trúað að það væri 30 stig. Gróðurinn og loftslagið minnir á staðinn þar sem ég bjó í Bandaríkjunum. Enda er þetta á svipaðri breiddargráðu nema nú er ég á suðurhveli.
Það er ekkert smá vesen að komast inn í Ástralíu. Miklar yfirheyrslur við vegabréfaskoðun og þvílíkt mál að fara í gegnum tollinn. Það þarf að svara ótal spurningum um farangurinn og borgar sig að segja rétt frá annars á maður á hætti að fá háa sekt. Allur farangur er settur í gegnumlýsingu og ef eitthvað grunsamlegt sést þá er taskan opnuð. Ég var með smá harðfisk með mér og sælgæti og lét vita af því. Ég þurfti því a fara í gegnum rauða hliðið. Þetta var löng bið. Þarna voru jafnvel heilu fjölskyldurnar frá Asíu með nesti með sér sem var gert upptækt. Ég komst í gegn með minn farangur en þetta tók óralangan tíma. Þau Helga, Ben og Orri biðu þolinmóð eftir mér en voru samt farin að verða hrædd um að ég hefði lent illa í tollurunum.
En það var gaman að koma fram fyrir og hitta þau loksins. Þarna urðu miklir fagnaðarfundir og fylgdust margir flugstöðvargestir með því drama með tá í augum. Vi keyrðum síðan heim til þeirra á Gallipolistreet þar sem þau búa mjög huggulega. Helga var mjög glöð og spennt að sjá alla pakkana sem ættingjar vinir sendu með mér. Þetta var nú heldur ekkert smá farangur. Tíu kíló í yfirvigt. Hún er ekki búin að opna pakkana. Það býður þar til Ben kemur heim úr vinnunni í dag. En klukkan var orðin mjög margt þegar hann loksins komst í rúmið vegna þess að vélin lenti ekki fyrr en kl. 23:30.

Singapore er sjuklega flott

2006-10-26T08:24:00.000Z

Eg er ad rolta um a Singaporeflugvelli. Tad er allt svo flott herna. Flugid var lika meirihattar. Flogid var yfir Austur Evropu. Sidan nordur fyrir Svartahaf. Yfir Kaspiahaf, Afganistan og Indland. Herna er 35 stiga hiti. Flugid var alveg frabaert. Tad var svoleidis stjanad vid mann í bak og fyrir. Standlaust verid ad faera manni mat og drykk. Matsedill sem madur velur af. Sidan faer madur teppi, sokka, tvottaklut og tannbursta. Heita klúta til að hressa andlitið við fær maður tvisvar. Hvernig skyldi fyrsta farrými vera hjá Singaporeairlines?

Komin til London

2006-10-25T14:04:00.000Z

Ta er eg komin til London og buin ad tekka mig inn hja Singaporeairlines. Eg var me[ allt of mikinn farangur, 30 kg. og turfi ad borga yfirvigt i Keflavik. En Singaporeairlines eru svo flottir ad eg turfti ekkert ad borga fyrir yfirvigtina. I Keflavik settist eg med fartolvuna i heitum reit eins og hinir bissnessmennirnir. En her er ekki alveg eins huggulegt og kosi. Eg er buin ad labba fram og tilbaka her i flugstodinni med farangurinn a kerru. For a milli terminala og er i terminal 3. Tad er erfidara ad vera einn a ferd med mikinn farangur. Madur kemst ekkert fra. Hvorki til ad kaupa ser ad borda eda a klosettid. En nu er eg semsagt laus vid hann og byd eftir ad komast inn i frihofnina. Tad er ekki fyrr en eftir klukkutima. Bless, bless i bili.

Búin að pakka

2006-10-24T13:55:00.000Z

Þá er allt að verða klárt í Bugðutanganum fyrir langferðina til Ástralíu. Gunna Steina er langt komin með að pakka. Er búin að fara í klippingu og kaupa sér ný gleraugu með sólhlíf. Í ferðatöskunni eru sumarfötin, pakkar og nammi. Það verða því jól í Galipolistreet á föstudaginn. Gunna Steina er samt smá hrædd um að týna ferðatöskunni á leiðinni og ætlar ekki að tékka sig alla leið frá Keflavík heldur passa upp á að taskan týnist ekki í London.
Hér á síðunni má væntanlega fylgjst með ferðasögunni og mun Gunna Steina segja sjálf frá.

Steini 16 ára

2006-10-21T22:08:00.000Z

Hann Steini er orðinn 16 ára gamall. Það hefur heldur betur tognað úr þeim litla og nú er hann á góðri leið með að verða hæstur í fjölskyldunni. Nú má hann líka fá æfingaleyfi og ekki verður langt að bíða þar til fyrsti vinurinn verður kominn með bílpróf. Aðaláhugamál Steina eru tónlistin og rafmagnsgítarinn. Hann stefnir að því að verða góður tónlistarmaður.

Til Ástralíu

2006-09-21T15:16:00.000Z

Eftir mánuð, eða 25. október, mun Gunna Steina leggja land undir fót og og ferðast alla leið til Perth í Vestur Ástralíu. Ferðin þangað mun taka 32 tíma þar af 21 í lofti. Fyrst mun leiðin liggja til London, síðan til Singapore og því næst áfram til Perth. Erindið þangað er að hitta Helgu og feðgana Ben og súperstjörnuna Orra Victor. Orri Victor verður þá væntanlega búinn að koma sér vel fyrir í Gallipolistreet eftir að hafa dvalist fyrstu tvo mánuði lífs síns á sjúkrahúsi. Ekki ólíklega verður hann farinn að leika fótbolta við krakkana í hverfinu ef miða má við ótrúlegar framfarir sem hann hefur tekið frá fæðingu. Sannkölluð ofur hetja. Áfram Orri Victor!

Háskólapían Gunna Steina

2006-09-01T23:02:00.000Z

Í vor fékk Gunna Steina þá flugu í höfuðið að innrita sig í viðskiptafræði við Háskólann á Akureyri. Sú fluga er að vísu ekki ný af nálinni. Hún hefur verið á sveimi í ótal mörg ár en hefur alltaf verið beðin um að bíða af ýmsum ástæðum. En í lok ágúst mætti Gunna Steina norður á Akureyri á velgengisdaga við Háskólann á Akureyri í gallabuxum , leðurjakka og með nýju fartölvuna á öxlinni ásamt öðrum nýnemum og skrifstofustjóri viðskipta- og raunvísindadeildar sannfærði hana um að hún væri örugglega ekki aldursforsetinn í skólanum. Nú var ekki aftur snúið og er Gunna Steina búin að sitja undirbúningsnámskeið bæði í fjárhaldsbókhaldi og stærðfræði og er komin á fullt skrið í náminu. Hvernig gengur verður bara að koma í ljós en aðalatriðið er að hafa gaman af þessu. Þetta er áskorun og það er alltaf gaman að spreyta sig.

Sumarbústaðaferð

2006-08-27T23:03:00.000Z

Oft líður langt á milli að gömlu vinkonurnar á Laufásveginum og Bergstaðastrætinu hittist. En það er alltaf jafn gaman þegar það gerist. Fyrir skemmstu buðu þær Kristín Þórðar, Sigga og Ásta okkur hinum í skemmtiferð austur fyrir fjall að skoða sumarbústaðina sína. Fyrst var farið í bústaðinn hennar Ástu í Þrastaskógi. Hún bauð upp á osta, kex og smartan ananas drykk á nýja pallinum við bústaðinn í góðu veðri og sól. Síðan var haldið í Kerhraun til Siggu og nýji sumarbústaðinn hennar skoðaður. Þar var borðaður kvöldverður og skálað í hvítvíni. Síðast var komið við í ættaróðalinu hennar Kristínar Þórðar í Þrastarskógi og þar fengum við hressingu og létum fara vel um okkur í vinalegu umhverfi. Innilegar þakkir fyrir ferðina, stelpur. Góð vinátta er gulli betri.

Orri Victor

2006-08-07T09:08:00.000Z

Hann Orri Victor er kominn í heiminn löngu áður en von var á honum. Hvað er maður líka að láta bíða eftir sér? Hann er dugnaðardrengur, fallegur og vel skapaður. Amma getur varla beðið eftir að fá að sjá hann. Það ætlar hún að gera þó að hún þurfi að ferðast yfir hálfan hnöttinn.

Vertu nú yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.

Í Danmörku

2006-07-27T23:39:00.000Z

Það er alltaf æðislegt að koma til Danmerkur. Í þessari ferð var veðrið hreint frábært alla dagana en kannski helst til of heitt. Við leigðum ótrúlega flott hús í Næsby ved Stranden á Sjállandi. Gistum á herragarðinum Skröbelevgård á Langalandi og í gamla skólanum í Majbølle á Lollandi sem búið er að breyta í frábært, heimilislegt gistiheimili. Okkur fannst sérstaklega fallegt við Svendborg á Fjóni, á eyjunni Tåsingen og á Langalandi. En hápunktur ferðarinnar var þó að koma til Nørre Tvede til systranna Tove og Jytte. Þær kunna svo sannarlega að taka á móti gestum og bjóða upp á dæmigerðan danskan frokost og þar ræður danski húmörinn ríkjum.

Myndir úr ferðinni: http://public.fotki.com/gunnasteina/denmark/

Mosó breytist

2006-07-14T08:45:00.000Z

Ekki er hægt annað en að segja að mikil uppbygging sé í Mosfellsbæ. Nýja "Kringlan" sem á að hýsa Nóatún, Krónuna, Blómahús Hlínar, Innrömmun og eflaust margt fleira hefur risið upp við hlið Essóbensínstöðvarinnar. Á meðfylgjandi mynd má sjá nýja húsið og bak við það sést í nýja Krikahverfið sem er að byggjast upp í hlíðum Lágafells. Það eru því ófáir iðnaðarmenn, gröfukallar og verkamenn sem eru að störfum í Mosfellsbæ um þessar mundir og stór hluti þeirra virðist vera útlendur ef marka má viðskiptavini Bónusverslunarinnar. Mosfellsbær er um þessar mundir sannkallaður fjölþjóðlegur bær.

Í sumarfríi

2006-06-25T23:27:00.000Z

Um helgina voru Gunna Steina og sagnfræðingurinn í sumarbústað í Vaðnesi og létu fara vel um sig í góðu veðri. Á laugardaginn keyrðu þau austur á Hellu og síðan upp að Gunnarsholti. Sagnfræðingurinn er að skrifa sögu landgræðslunnar var ekki úr vegi að koma að höfuðstöðvum Landgræðslu ríkisins og sjá með eigin augum uppgræðsluna og einnig örfoka land sem enn á eftir að sá í og ná tökum á. Veðrið var hið fegursta og keyrðu þau upp að Næfurholti sem er við rætur Heklu og þaðan yfir Ytri Rangá að Galtalækjarskógi og síðan niður Landssveit og Holt. Hekla var tignarleg en friðsamleg á að líta þó svo að hún eigi stóran þátt í eyðingu landsins á þessum slóðum.

Í rigningu á 17. júní

2006-06-21T00:16:00.000Z

Þetta árið var ekta 17. júní sunnan heiða. Grenjandi rigning. En ekki létu allir það á sig fá og fóru í skrúðgöngu. Þau Sturla , Auður, Viktor Elí og Guðrún Jóna fóru í skrúðgönguna í Mosfellsbæ og litu við hjá Hlégarði. Þau klæddu sig bara í takt við veðrið. Fóru síðan í afmæli til Einars.

Fyrir norðan

2006-06-10T12:23:00.000Z

Gunna Steina og sagnfræðingurinn lögðu land undir fót um síðustu helgi og fóru norður. Komu við á Hvammstanga í blíðskapar veðri þar sem Gunna Steina ljósmyndaði gömul hús í gríð og erg. Keyrðu síðan til Akureyri þar sem þau gistu í tvær nætur. Þar var orðið sumarlegt og allt í blóma. Annan daginn skruppu þau til Ólafsfjarðar að heilsa upp á ömmu og afa í Ólafsfirði. Þangað var sumarið enn ekki komið og þar var vetrarlegt á að líta.

Málverkasýning

2006-06-05T11:43:00.000Z

Þær Gunna Steina og Sigrún samstarfskona hennar héldu málverkasýningu í bæjarstjórnarsalnum og kaffistofunni í Kjarna föstudaginn 26. maí. Sýningin var að frumkvæði bæjarstjórans Ragnheiðar Ríkarðsdóttur og hafði Ásdís Sigþórsdóttir, skólastjóri Myndlistarskóla Mosfellsbæjar veg og vanda af uppsetningu hennar. Þær stöllur fengu góð viðbrögð samstarfsmanna við sýningunni og þó að þær segi sjálfar frá þá lífgaði hún upp á bæjarstjórnarsalinn og kaffistofuna meðan á henni stóð. Sjá má myndir á http://gunnasteina.myphotoalbum.com/view_album.php?set_albumName=album01

Lopapeysur

2006-05-20T19:05:00.000Z

Það er nóg að gera hjá Gunnu Steinu í prjónaskapnum. Það liggja fyrir nokkrar pantanir enda eru lopapeysur vinsælar um þessar mundir. Gunna Steina situr því og prjónar hvenær sem færi gefst. Eins og stendur er hún að prjóna lopapeysu sem á eftir að ferðast yfir hálfan hnöttinn. Hér á myndinni á sjá hve vel þeirri peysu miðar og sjálfsagt verður hún lögð af stað til Gallipoli áður en langt um líður.

Jói og Jói Dóri

2006-05-09T22:23:00.000Z

Í gær flutti inn í Krókabyggðina ungur maður að nafni Jóhann Halldór Jóhannsson. Jóhann Halldór, sem er kallaður Jói Dóri, er lifandi eftirmynd föður síns. Hann er aðeins stærri og er með blá augu en Jói pabbi hans er með brún augu. Jói er orðinn ansi slitinn og lélegur enda kominn nokkuð til ára sinna. En þeir feðgar eru í miklu uppáhaldi hjá systkinunum í Krókabyggðinni ekki síst Guðrúnu Jónu. Jói fylgdi syni sínum í þangað í gærkvöldi og heilsaði upp á fjölskylduna og fékk sér kaffisopa og kleinu.

Þá kom lítið kisugrey sem vildi komast inn!

2006-05-08T23:28:00.000Z

Hún Sigurrós er ótrúleg. Hún er alltaf að fara út en svo vill hún komast inn aftur. Gott væri að hafa kattalúgu með strikamerki þannig að hún kæmist sjálf inn þegar hún vill, en ekki annar köttur, en ótrúlegt er að sagnfræðingurinn myndi samþykkja slíkar framkvæmdir eða skemmdir á útidyrahurðum fyrir einn kött. En hún Sigurrós kann að bjarga sér. Þegar hún vill komast inn þá teygir hún sig upp í gluggann á garðhurðinni. Gæist inn, klórar og mjálmar. Eða þá að hún stekkur upp á handriðið við útidyrahurðina og kíkir inn um gluggann á litla herberginu og athugar hvort þar sér einhver sem hleypir henni inn. Yfirleitt þarf hún ekki að bíða lengi og hún er mjög ánægð með þjónustuna.
En hún er samt pínu svekkt út af einu. Hún var að skoða bloggsíðuna hennar Helgu og sá myndina af fjölskyldumyndatöflunni á eldhúsveggnum. Það er engin mynd af henni þar.....

Stór dagur

2006-05-03T23:22:00.000Z

Í dag var stór dagur hjá ungfrú Guðrúnu Jónu Sturludóttur. Hún stóð í fyrsta skipti ein. Hún bæði reisti sig upp úti á gólfi og sleppti líka takinu þar sem hún stóð upp við. Henni fannst þetta mjög gaman og smá fyndið eins og sést á myndinni. Svo var hún líka dálítið montin enda fékk hún mikla athygli.

Í verkamannavinnu 1. maí.

2006-05-01T19:51:00.000Z

Í dag, á hátíðardegi verkalýðsins, hringdi Sturla í bróður sinn snemma morguns, á Steina mælikvarða, og plataði hann til að koma til sín í Krókabyggðina að grafa holur. Þó að Steini sitji þessa dagana "sveittur við prófalestur" gaf hann sér tíma til þess að halda upp á daginn á þennan máta. Þeir bræður hömuðust við moksturinn og gekk svo mikið á að ein skóflan brotnaði. Veðrið var mjög breytilegt. Glaða sólskin og grenjandi rigning til skiptis. Tilgangurinn með mokstrinum er sá að Sturla og Auður ætla að fara að smíða timburvegg út við götuna sem væntanlega verður risinn í lok vikunnar.

Vktor með nýja hjólið

2006-04-23T19:47:00.000Z

Hann Viktor er búinn að fá nýtt hjól. Það er alvöru tvíhjól og er með handbremsu. Það er rosalega flott. Á laugardaginn hjólaði hann með pabba og mömmu og Guðrúnu Jónu niður í Álafosskvos að skoða málverkasýninguna hjá ömmu og hinum konunum í mynlistarskólanum. Guðrún Jóna var að vísu í kerrunni og mamma keyrði hana en pabbi var á hlaupahjóli sem hann brunaði á niður gilið í Álafosskvosinni og sýndi þar gamla takta.

Guðrún Jóna fékk nýja peysu og húfu

2006-04-03T18:51:00.000Z

Amma sá þessa flottu peysu með maríuhænum í prjónablaði og keypti garn eins og skot og er nú búin að prjóna peysu og húfu fyrir nöfnu sína. Guðrún Jóna er mjög hrifin af peysunni vegna þess að litirnir eru svo glaðlegir og það er ekki annað hægt að segja en að peysan og húfan klæði litlu dömuna mjög vel.

Nýtt look!

2006-04-02T10:08:00.000Z

Á laugardaginn hringdi Auður og bauð Gunnu Steinu að koma í bæinn með henni og Guðrúnu Jónu. Þau Sturla voru að fara á árshátíð og ætlaði Auður niður á Laugaveg að kaupa sér föt í því tilefni og skyrtu fyrir Sturlu. Þær fóru meðal annars í Flash þar sem Auður keypti sér bol og pils. Á meðan hún var að máta var amma gamla að passa Guðrúnu Jónu í vagninum. Í Flash var einmitt tilboðshelgi og góður afsláttur á mörgum vörum og einnig 20% á öllum vörum. Amma gamla var að kíkja við og við á það sem til var í búðinni á milli þess sem hún var að kjá framan í þá stuttu sem lét sér vel líka að vera í búðarrölti og verður sjálfsagt einhvern tímann efnileg. Þarna sá Gunna Steina brúnan leðurjakka á mjög góðu verði sem hún gjóaði ansi oft augunum á. Það fór svo að hún mátaði jakkann þegar Auður var búin að versla. Hann var svo flottur að Gunna Steina gerði sér lítið fyrir og keypti jakkann. En hún lét ekki þar við sitja heldur keypti sér gallabuxur líka og svaka stælí festi. Nú er Gunna Steina sem sagt komin með nýtt look og Auður "var ekki smá ánægð með hana."

Nýtt sófasett!

2006-03-28T23:36:00.000Z

Fyrir rúmlega hálfu ári síðan gekk sagnfræðingurinn í það að kvarta við TM húsgögn yfir gallaða ítalska leðursófasettinu sem keypt var af þeim ári áður. Sófasettið var dæmt ónýtt og fékk sagnfræðingurinn innleggsnótu upp á 170 þúsund krónur. Þau sagnfræðingurinn og Gunna Steina hafa síðan oft gert sér ferðir í verslunina, ýmist saman eða sitt í hvoru lagi, en ekki fundið neitt spennandi til að versla fyrir í staðinn. Um síðustu helgi var heilsíðu auglýsing í blöðunum frá versluninni og samkvæmt henni var í mikil útsala og átti allt að seljast vegna þess að búið er að selja búðina. Sagnfræðingurinn og Gunna Steina sáu að ekki þýddi að bíða lengur með að versla út á innleggsnótuna og með hana í farteskinu fóru þau hjónin á nýja Santa feeinum niður í Síðumúla. Þar var mikill handagangur í öskjunni og margir þar í þeim erindagjörðum að gera góð kaup. Það vildi svo heppilega til að rétt við innganginn var þetta líka ekki smá klassa leðursófasett í ljósum lit sem hafði kostað 250 þúsund en var nú á tilboði þannig að innleggsnótan dugði næstum. Það er skemmst frá því að segja að sagnfræðingurinn gjörsamlega féll fyrir settinu, fékk afgreiðslu og keypti settið. Það þýddi ekkert fyrir Gunnu Steinu að reyna að hafa áhrif á þá ákvörðunartöku og var hún gjörsamlega mát. Í dag kom sendiferðabíll með settið og nú eiga þau hjónakornin í Bugðutanganum þrjú leðursófasett. Eitt hvítt, eitt brúnt og eitt ljóst. Ekki er hægt að koma nema tveimur settum fyrir í stofuna í einu þannig að nú er úr vöndu að ráða. Spurningin hvort það sé sniðugt að geyma eitt sett í bílskúrnum í einu og skipta um á ca. þriggja mánaða fresti.

Viktor fékk nýja peysu

2006-03-14T13:41:00.000Z

Nú er Viktor búinn að fá nýja peysu frá Gallerí Gunnu. Hún ætti sem betur fer að duga eitthvað vegna þess að hún er vel við vöxt. Kannski má sjá kappann í peysunni næsta vetur þegar hann verður byrjaður í alvöru skóla.

Bíddu nú við..var ekki að koma vor?

2006-03-12T00:40:00.000Z

Í gær var vorlegt og tréin byrjuð að springa út og krókusar og jafnvel páskaliljur líka en í morgun var vetrarlegt að horfa út um gluggann í Bugðutanganum. Það var kominn heilmikill snjór. Snjóðruðningstæki á fullu að moka snjóinn og nágrannarnir að moka tröppurnar. Gunnasteina hætti sér út i bakarí að kaupa rúnstykki með morgunkaffinu en hafði með sér göngustafi sér til halds og trausts. Í stígnum innst í Bugðutanganum var hann Bjössi á númer 42 með skóflu að moka á fullu. Hann sá fram á að stígurinn yrði ekki mokaður og fannst það lítið mál að ráðast í þær framkvæmdir.

Mosi

2006-02-16T22:19:00.000Z

Nýjasta málverkið í Gallerí Gunnu er af mýrarmosa. Ekki er viðfangsefnið listamanninum ókunnugt. Má segja að mýrarmosinn sé honum mjög hugleikinn. Efnið , sem málað er á, er óvenjulegt. Það er svart með litlum dúskum. Gunna Steina saumaði eitt sinn á sig selskabsjakka úr efninu. Og vegna þess að hún hefur aldrei tímt að henda afgöngum af efnum átti hún til þennan efnisbút sem hún grunnaði og strekkti á ramma. Þetta kom mjög skemmtilega út og nú er Gunna Steina búin að strekkja á fleiri ramma og er að hugsa um að fórna sjálfum selskabsjakkanum því ekki eru til fleiri bútar.
Ekki er ósennilegt að henni gefist góður tími til að mála næstu vikurnar á meðan hún þarf að dveljast heima við.

Sokkadagur

2006-02-11T01:13:00.000Z

Í dag var sokkadagur í vinnunni hjá Gunnu Steinu. Fólk kom í ýmis konar sokkum, jólasokkum, röndóttum, köflóttum, með bjöllum og fl. Gunna Steina mætti í bleikum og svörtum sokkabuxum með sebramunstri.

Sigurrós í innkaupapoka

2006-02-08T23:41:00.000Z

Sigurrós fann sér í kvöld góðan felustað. Það var Lee innkaupapoki sem fylgdi með í kaupunum þegar Santa fe-inn var keyptur og lá í aftursæti bílsins. Í pokanum voru krumpuð karlsmannsföt sem eru það halló að Steina finnst ekki freistandi að fá þau lánuð til að fara í skólann. Nú er úr vöndu að ráða. Á að láta Rauða krossinn fá fötin eða á að reyna að hafa samband við konuna á Eyrabakka sem átti bílinn og athuga hvort einhver fanginn á Litla Hrauni hafi týnt sparifötunum sínum í bæjarferð? Ekki hefur enn verið tekin ákvörðun í málinu en á meðan þau Gunna Steina virtu fyrir sér leppana notaði Sigurrós tækifærið og fór inn í búðarpokann og kunni vel við sig þar.

Loksins fékk Brynja lopapeysuna

2006-02-06T17:21:00.000Z

Brynja fékk í jólagjöf frá Helgu innleggsnótu fyrir lopapeysu hjá Gallerí Gunnu. Vegna þess að prjónakonan var lasin fyrir jól, og vissi líka að Brynja var á leiðinni í sól og sumar hinum megin á hnettinum í janúar, þá lá ekki mjög mikið á að klára peysuna. Hún var þó tilbúin stuttu eftir að Brynja kom á klakann aftur seinnipartinn í janúar. Frá því að hún kom heim hefur verið hlýtt og gott veður. Mun hlýrra heldur en á meginlandinu og fólk hefur getað gengið um léttklætt. En nú hefur kólnað aftur og er að verða lopapeysu veður. Brynja á því vonandi eftir að nota peysuna á næstunni.

Steini í nýjum jakka

2006-02-05T02:00:00.000Z

Í dag fóru Gunna Steina og Steini í Smáralindina en þar var útsölumarkaður í öllum búðum. Án efa hefði Helga fundið þar ýmislegt spennandi við sitt hæfi en hún var fjarri góðu ganni stödd hinum megin á hnettinum. Steini var að leita af hversdagsfötum til að nota í skólann og í versluninni Blend fann hann svartar buxur, röndótta skyrtu og rauðan flauelisjakka sem honum leist vel á og var á góðu verði. Gunnu Steina var hugsað til sagnfræðingsins þegar hún rétti fram kreditkortið og borgaði fyrir dressið og var ekki alveg viss um að sagnfræðingurinn kynni að meta smekk unga mannsins. En á daginn kom að honum fannst Steini bara helv. reffilegur í nýju fötunum.

Nýi bíllinn

2006-01-31T18:02:00.000Z

Í dag var stór dagur í lífi sagnfræðingsins. Hann keypti sér nýjan bíl, glansandi flottan Hyundai, Santa fe, jeppa. Gunna Steina bíður spennt eftir að verða boðið í fjallaferðir í sumar en kannski er nýi jeppinn of fínn í slíkar reisur. En stórum flottum bíl fylgir rekstrarkostnaður og kostaði rúmlega 6 þúsund að fylla bílinn en aðeins fylgdu nokkrir bensíndropar með í kaupunum. En vonandi var þetta heillaspor í lífi sagnfræðingsins að kaupa bílinn og án efa á hann eftir að veita honum gleðistundir. Kannski að Gunna Steina takist að fá hann til að fá áhuga fyrir að ferðast upp til fjalla með tíð og tíma.

Ég heyri svo vel....

2006-01-27T17:23:00.000Z

Hann Viktor er búinn að fá ný eyru og nú getur hann sungið:

Ég heyri svo vel, ég heyri snjóinn snjóa.
Ég heyri svo vel, ég heyri grasið gróa.
Ég heyri svo vel, ég heyri orminn mjóa.
Heyri hárið vaxa, heyri neglurnar lengjast,
heyri hjartað slá.

Sigurrós á skólabekk.

2006-01-18T21:43:00.000Z

Hún Sigurrós er bráðum að verða 5 ára gömul og því ekki skrítið að hún sé orðin spennt að fara í skóla. En vegna þess að kettir eldast hraðar en menn þá er Sigurrós orðin nokkuð stálpuð og því ekki skrítið að hún hafi áhuga fyrir skólabókunum hans Steina og kannski að hún skelli sér með honum í samræmd próf í vor. Hver veit nema að hún haldi síðan áfram á menntabrautinni og haldi jafnvel til fjarlægra landa í framhaldsnám og leggi fyrir sig rannsóknir á samskiptum katta á alþjóða vettvangi .

(Jóla)snjór?

2006-01-13T17:19:00.000Z

Jólasnjórinn kom heldur seint þetta árið. Jólin eru löngu liðin. En Þorrinn er að vísu að gæjast fyrir hornið og þá má alltaf búast við vetrarhörkum hér á Fróni. En það var eins gott að snjórinn var ekki kominn í desember. Það hefði verið erfitt fyrir Helguna að brjótast til byggða á Litla Hvít í þessari færð. En svona var útlitið í Bugðutanganum í morgun.

Umhleypingar

2006-01-08T22:46:00.000Z

Í morgun var snjór í Bugðutanganum. Það var vel hægt að búa til engla í snjónum. En síðdegis var komin helli rigning og snjórinn á bak og burt. Gunna Steina skrapp austur fyrir fjall í dag með Helgu Haralds, dóttur hennar og tengdasyni, til að taka formlega við bústaðnum í Vaðnesi. Það var leiðindarveður á Hellisheiði, snókoma og hálka og einn jeppi lá á hvolfi utan vegar.
Steini fór í gærmorgun til Akureyrar að keppa í íshokkey. Þeim gekk vel og unnu leikinn og fóru aftur suður um miðnætti. Gunna Steina sótti þá Emil klukkan rétt fyrir 5 að morgni út á Essóplan þar sem rútan stoppaði og hleypti þeim félögum út ásamt hafurtaski.

Klappa saman lófunum

2005-11-21T16:22:00.000Z

Já, Guðrún Jóna kann að klappa saman lófunum og vinka. Hún á aldeilis eftir að sýna Helgu frænku kúnstirnar þegar hún kemur heim. Sturla á hins vegar ekki gott með að vinka þessa dagana vegna þess að hann rann í stiganum í Krókabyggðinni og brákaði á sér hægri höndina eins og sést á myndinni.

Amma passar

2005-10-30T22:33:00.000Z

Á laugardagskvöldið passaði Gunna Steina amma Viktor og Guðrúnu Jónu. Gömlu félagarnir í Mosó voru með matarboð heima hjá Einari lobba og frú. Amma mætti klukkan sex og gekk vel framan af. Þegar setjast átti að snæðingi og borða kjúkling sem þau hjónakornin í Krókabyggðinni höfðu eldað og gefa Guðrúnu Jónu að borða mauk úr krukku, var sú litla orðin nokkuð óhress og þurfti amma að beita ýmsum ráðum til að tjónka við henni. Endaði á því að leggja hana í rúmið og svaf hún smá stund meðan Viktor og amma kláruðu að borða. Hún vaknaði aftur eftir stundarfjórðung og meðan Spaugstofan var sýnd sat sú litla og borðaði cherrios og skemmti sér við að horfa á grínarana sýna ýmis gömul brot úr 20 ára sögu Spaugstofunnar. Þá var hún orðin þreytt aftur og tók aríu númer tvö en ömmu gömlu, sem ýmsu er vön eftir að hafa alið upp þrjá rollinga í Bugðutanganum, tókst fyrir rest að láta hana sofna með pelann sinn og Steina bangsa. Viktor og amma fóru því næst að púsla þangað til Viktor var orðinn frekar sybbinn og fór að hátta og sofa en það er heil serimonía út af fyrir sig. Viktor burstar sig með rafmagnstannbursta og hann sýndi ömmu hvernig hún átti að bursta tennurnar hans. Síðan tók hann inn eina töflu af vítamínos bambínos og sá sjálfur um að velja töfluna. Næst var að búa um rúmið og finna náttfötin. Auka koddi fyrir ömmu átti að vera við hliðina á hans kodda. Hann valdi síðan bók úr bókaskápnum sem amma las og var hún ekki búin að lesa margar blaðsíður þegar snáðinn var steinsofnaður. Þá settist amma Gunna Steina fram í stofu með litina sína og fór að teikna og leggja drög af næsta málverki.

Vetur í Bugðutanganum

2005-10-29T23:43:00.000Z

Nú er kominn vetur í Bugðutangann. Það er búið að snjóa þó nokkuð. Þetta er fyrsti snjór vetursins og þess vegna er gósen tíð hjá hjólbarðaverkstæðunum. Hvorki Ventoinn eða Ponyinn eru komnir á neglda. Ponyinn fær því að hvíla sig þar til kemur þýða á miðvikudaginn. Sagnfræðingurinn lætur sig hafa það að þeysast um á Ventonum á sléttum dekkjum. En Gunna Steina prófaði í fyrsta skiptið í dag að fara í bæinn með nýrri leið númer 15. Það var bara mjög þægileg ferð. Hún skrapp niður í Básenda að skoða nýja húsið hjá Hans og Helgu. Hans var á fullu að rífa inn úr efri hæðinni og henda út. Þar ætla þau að breyta herbergja skipan. Á miðhæð eru stofur, eldhús, gestaklósett og þvottahús. Niðri er stór 3ja herbergja íbúð. Myndir á myndasíðu.

Amma og afi á Flókó til Kanarí

2005-10-20T06:23:00.000Z

Amma og afi á Flókó fóru í morgun til Kanaríeyja en þar munu þau verða næstu fjórar vikurnar. Gunna Steina brunaði með þau suður til Keflavíkur. Þar hittu þau vini sína sem verið hafa með þeim á Kanarí mörg undanfarin ár. Vonandi eiga amma og afi eftir að hafa það gott þarna suður frá í þetta sinn. Þó að síðasta ferð hafi ekki verið skemmtileg vegna þess að amma varð alvarlega veik og lenti á sjúkrahúsi þá er ekki þar með sagt að sú saga endurtaki sig. Vonandi koma þau brún og sælleg aftur tilbaka seinni partinn í nóvember

Litli hvíti Hyundainn

2005-10-12T23:11:00.000Z

Litli hvíti Hyundainn stendur sig vel. Hann var að vísu smá lasinn fyrir skemmstu. Fór ekki alltaf í gang til að byrja með en hætti síðan alveg við að fara í gang. Sagnfræðingurinn dæmdi hann ónýtan og var sannfærður um að það myndi kosta stórar fúlgur að gera við hann. Best væri að senda hann sömu leið og rauðu Súkkuna. Litli hvíti Hyundainn mátti þola það að standa út á plani í heilan mánuð og Gunna Steina hafði engan sér bíl. Sagnfræðingurinn lofaði að vísu að senda þann hvíta til læknis en svo varð hann svo kvefaður sjálfur að það varð bið á því. Gunna Steina linnti ekki látum fyrr en safnfræðingurinn lét til leiðast að draga litla Hvít á verkstæði niður í Hlíðartúni þar sem tveir gamlir kallar eru að dúlla sér á daginn. Gekk nú á ýmsu á leiðinni niður í Hlíðartún þegar Gunna Steina sat í Ventonum og dró sagnfræðinginn sem sat í litla hvíta Hyundainum. En það tókst þó. Gömlu kallarnir á verkstæðinu voru ekki svo vitlausir. Þeir fundu út hvað var að. Geymirinn var ónýtur. Annað var það ekki. Þeir áttu meira að segja ágætan notaðan geymi sem þeir settu í bílinn og tóku alls 10 þúsund fyrir geyminn og vinnuna.
Og nú hefur litli hvíti Hyundainn tekið gleði sína aftur og brunar um Mosfellsbæinn með Gunnu Steinu innanborðs. Hann ratar líka vel um bæinn. Alla vega niður í Ból og út í Snælands video að kaupa kúlusúkk, kók í dós og leigja spólu. Gott ef hann ratar ekki út á Subway að fá sér grænmetissælu í parmesan brauði. Kannski líka upp í Essosjoppu að kaupa skinkusamloku með grænmeti en sleppa skinkunni. Svo er alveg öruggt mál að hann ratar alla leið suður í Hlíðarsmára í Kópavogi að ná í gallajakka frá útlöndum.